Nie obiecam, ale idę

Yeah…

To nie legenda, to zapis blizn

Lis z ogniem w oczach, choć świat chciał go zgnić

Jestem lisem z futrem brudnym od popiołu i strat

Każdy dzień to labirynt, każdy krok to mój ślad

Piekło nie pod ziemią, piekło siedzi w głowie

Gdy cisza krzyczy głośniej niż fałszywe rozmowy

Nie obiecam, że będzie lekko, że nie boli

Bo życie mnie uczyło raczej walki niż kontroli

Zimne klatki schodowe, puste sny na kartonie

A serce dalej bije, choć pęknięte jak szkło w dłoni

Mówili: „odpuść, po co tyle w sobie nieść?”

A ja noszę to jak blizny — to mój dowód, że jest sens

Każdy wers to jak oddech, gdy brakowało mi tlenu

Byłem sam przeciwko światu, dziś mówię bez cenzury

Nie obiecam cudów, nie obiecam snów

Ale wstanę jeszcze raz, choć upadnę znów

Idę przez ogień, przez noc i przez dym

Dla mamy, dla siebie — nie poddam się, nie

Nie obiecam złota, nie obiecam łez

Tylko prawdę z serca, nawet jeśli tnie

Jestem lisem z piekła, ale wciąż tu trwam

Dla mamy, dla siebie — dalej idę sam

Mama mówiła: „synu, nawet gdy świat cię złamie

Pamiętaj kim jesteś, nie zgub serca w tym dramacie”

Więc noszę jej słowa jak pancerz pod skórą

Gdy ciemność mnie woła, ja wybieram jutro

Furry nie maska, to dusza i kły

Uśmiech przez ból, bo tak uczą nas dni

Nie każdy zobaczy co kryje ten lis

Ale ja znam cenę za każdy mój bit

Były noce bez wiary, bez snu, bez nadziei

Gdy tylko myśli wiedziały, że jeszcze coś się dzieje

I choć nie obiecam, że los się uśmiechnie

To obiecuję walczyć, nawet gdy pęknę

Za dużo razy byłem tłem w cudzych historiach

Za mało razy ktoś spytał, czy jeszcze oddycham

Uczyłem się stać, gdy kolana drżały

Bo nikt nie podał ręki, gdy upadałem

Nie chcę być legendą, chcę być prawdziwy

Z krwi, z kości, z błędów, nie z perspektywy

Każdy dzień to test, czy jeszcze mam siłę

I wciąż ją mam — mimo wszystko, na przekór wszystkiemu

Jeśli jutro zniknę — zostaną te wersy

Dowód, że próbowałem, choć świat był bezlitosny

Nie chcę litości, nie chcę pustych słów

Chcę spojrzeć w lustro i powiedzieć: „przetrwałeś znów”

Nie obiecam cudów, nie obiecam snów

Ale wstanę jeszcze raz, choć upadnę znów

Idę przez ogień, przez noc i przez dym

Dla mamy, dla siebie — nie poddam się, nie

Jestem lisem po przejściach, z ranami jak znaki

To nie koniec historii — to dowód, że walczę