Ben ki sağlam durdum en sert fırtınalarda bile,
Ama gidişin, içimdeki son direği devirdi.
Şimdi bu sessizlikte, bir erkeğin gururu çatlar.
Gözyaşı dökmek haram, lakin kalbim kan ağlar.
Sen benden vazgeçtin ya, tüm renkler siyah oldu.
Benim kurduğum her hayal, senin elinde kum oldu.
Hangi kader yazdı bu sonu, hangi bıçak keskin?
Sana adadığım ömür, şimdi kimsesiz bir yetim.
Oysa ben sana sığınılacak bir dağ olmuştum.
Sen o dağın eteğinde, başkasının yolunu bulmuştun.
Duvarlarım yıkıldı, enkaz altında kaldı sesim.
Bil ki bu haykırış, son nefesimdir benim.
Her adımın, sırtıma saplanan yeni bir hançer.
Bu acıyı, ölüm bile benden zor alır, geçer.
Yüzüm gülse de, içimdeki yangın hiç sönmüyor.
Unutmak istedikçe, o anılar geri dönüyor.
Bıraktığın bu boşluk, evren kadar büyük.
Taşıdığım bu yük, taşınacak dert değil artık.
Gel de gör halimi; tükenmiş bir adamın son çığlığı,ah sevdam nerdeeeeeeesinnnnn