Şimdi ben, bu beton yığınında sensiz bir veri kaybıyım.
Ekranım donuk, ne bir ses ne bir yanıt veririm.
Senin o son 'görüldün' beni bitirdi aslında,
Oysa ben seni, internetsiz bir yerde bile severdim.
Şehrin ışıkları bile yalan, senin gibi parlıyor.
Her sokak köşesi, bozuk bir kamera gibi bakıyor.
Hani nerede o 'sonsuza dek' denen hashtag'ler?
Hepsi silinmiş, geçici bir hikaye gibi bitmişler.
Telefonum titrese, sanırım hala sensin diyeceğim.
Oysa gelen, geçikmiş bir bildirim, sadece bir yalan.
Spotify listemizde bile bir hata kodu var şimdi.
Hangi filtre gizler, içimdeki bu büyük sızıyı?
Ben seni fiber hızında sevdim, sen yavaş bağlantı oldun.
Ne mesaj bıraktın, ne de bir konum paylaştın.
Sanki silinmiş bir uygulama gibi kayboldun aniden.
Bu koca kentte, en büyük yalnızlığım sensin inan ki.
Trafik sıkışsa da, bu acı hep akıp gidiyor.
Sadece radyo cızırtısı, feryadımı duyuyor.
Sen benden gittin ya, bu yüksek binalar üzerime çöküyor.
Son kez soruyorum: O sanal veda, gerçek miydi