Solar ya dünyam

yağmurun altında yürüyen bir çocuktum,

bak boğuldum.

Dört duvar arasında misafir gibi, kalabalıktan korkar oldum. Çok yoruldum, çok boğuldum,

Kanla karışık gözler solgun,

yürek dolgun, beyin durgun. Sende herkes gibisin.

Bir sabahın şafağı bak, sesler yankır kulağımda,

Dökülürken dilinden herşey düğüm olur boğazıma.

Bir anla ki aydınlık denize serilmiş, arasında onca sisin. Gördün mü en karanlık geceme dolunay gibisin.

Gitme kal gitme, benimle kal bitme.

Canımı da al giderken, ya da ser toprağına bitme.

Hatıramız geçer candan, kandan, her iki cihandan,

Cehenneme kuçak açar bu düşler düşme.

Gitme uyanayım rüyalarımdan, uykum kollarının arasında ibaret olmasın rüyadan.

Gayeden gelen, huydan kalan gitme, rüyam

Sen gidersen silinir tüm renkleri solar dünyam bitme

E. Ç. G