Mühür

Sen benden giderken, arkanda bıraktığın sadece bir kapı değildi.

Bir mühürdü o, yalnızlığın alnıma vurduğu.

Şimdi her sabah, o mühürle uyanıyor bu şehir;

Ve ben her adımda, eski bir yemin gibi eziliyorum.

Sana adanmış her mevsim, artık donmuş bir cam fanus,

İçinde ne nefes var, ne de geleceğe dair bir pusula.