Bak, yine aynı sokak, farklı bi' yüzleşme
Zaman akmıyor sanki, hapsolmuşuz bu keşme
Kalemim kağıda küs, kelimeler darmadağın
Zirvesindeyim sanırken uçurumdaymış ayağım.
Eski bi' kaset çalar, cızırtılı bi' hatıra
Hayat bir roman değil, sadece bir satıra...
Sığdırdık koca ömrü, payımıza düşen hüzün
Maskelerin altında saklı, gerçek olan yüzün.
Neyim var ki zaten, şu kırık dökük hayallerden?
Gidenler dönmüyor geri, geçtik o dar geçitlerden.
Bir yanım yangın yeri, bir yanım zemheri soğuk
Sesim çıkmaz bağırsam da, sanki nefesim boğuk.
Rap benim limanım, fırtınada sığındığım
Yalan dostluklar değil, yalnızlığa sarıldığım.
Aynadaki aksim bile bugün bana yabancı
Geçici bu saltanat, herkes burada kiracı.
Söz gümüşse sükut altın, biz hep pırlanta döktük
Haksızlığın önünde biz, ne eğildik ne çöktük.
Ruhumun derininde saklı, bitmek bilmez o sancı
Doğruyu söyledik diye, olduk hep bir yalancı.
Yine de yürüyoruz...
Işığın peşinde, gölgeler içinde.
Neyim var ki?
Sadece bu sesim, sadece bu nefesim...