Neyimysq

Bak, yine aynı sokak, farklı bi' yüzleşme

Zaman akmıyor sanki, hapsolmuşuz bu keşme

Kalemim kağıda küs, kelimeler darmadağın

Zirvesindeyim sanırken uçurumdaymış ayağım.

Eski bi' kaset çalar, cızırtılı bi' hatıra

Hayat bir roman değil, sadece bir satıra...

Sığdırdık koca ömrü, payımıza düşen hüzün

Maskelerin altında saklı, gerçek olan yüzün.

Neyim var ki zaten, şu kırık dökük hayallerden?

Gidenler dönmüyor geri, geçtik o dar geçitlerden.

Bir yanım yangın yeri, bir yanım zemheri soğuk

Sesim çıkmaz bağırsam da, sanki nefesim boğuk.

Rap benim limanım, fırtınada sığındığım

Yalan dostluklar değil, yalnızlığa sarıldığım.

Aynadaki aksim bile bugün bana yabancı

Geçici bu saltanat, herkes burada kiracı.

Söz gümüşse sükut altın, biz hep pırlanta döktük

Haksızlığın önünde biz, ne eğildik ne çöktük.

Ruhumun derininde saklı, bitmek bilmez o sancı

Doğruyu söyledik diye, olduk hep bir yalancı.

Yine de yürüyoruz...

Işığın peşinde, gölgeler içinde.

Neyim var ki?

Sadece bu sesim, sadece bu nefesim...