Pozwalam sobie

Pozwalam sobie być zwyczajnie sobą

Własną lewą ręką i własną lewą nogą

Potyka się czasem moja lewa strona

Bo bardziej od prawej jest chyba złożona

Pozwalam sobie wyrażać się tak jak lubię

Choć bywa że w słowach nieraz się gubię

Plącze się język z rozumem miga

Tak jakby z językiem chciał się ścigać

Lecz są to momenty moich zakrętów

Chwilowych zachwiań i czyichś odmętów

Po nich przychodzi przebłysk przemyślenia

I choć przez moje błędy nie chcę się zmieniać

Nie nie nie chcę

Pozwalam sobie na czas tylko dla siebie

Czuję się wtedy jakbym była w niebie

W chwilach tych siedzę na innej planecie

W tym całkiem innym od tego świecie

I wcale nie chcę do obecnego wracać

W czyichś historiach i aferach się zatracać

Bo kiedy chcą mnie wplątać w swoje ciągłe burze

przeczy to mojej naturze mojej naturze

Pozwalam sobie też na zrozumienie

Wiem że to co się stało było mym przebudzeniem

I choć gwałtowne zaburzyło relacje

Bo każdy ma przecież swoje własne racje

To obudziło coś co we mnie spało

Me ego je wyrzuciło zamazać chciało

Lecz gdy pozwolisz sercu czuć i znowu przeżywać

W duszy co było ukryte zaczyna się odzywać

Przychodzi ta jasność umysłu i akceptacja

Zwiększa się twoja energia i rośnie wibracja

Wtedy już ego przestaje tobą rządzić

Twym umysłem władać w głowie ciągle mącić

Ciągle mącić

Patrzę na innych widzę w nich dusze

Wiem że nikogo do niczego nie zmuszę

Wiem że każdy ma swoją własną drogę

I wiem też że na siłę nikomu nie pomogę

To zrozumienie i własne przemyślenia

Prowadzą człowieka do jego przebudzenia

Dlatego pozwalam sobie być tylko dla siebie

Niech inni też będą lecz we własnym niebie

we własnym niebie

Pozwalam sobie na dotyk słońca

Chcę poczuć jego ciepło chwilę gorąca

Choć może to nie jest dla kogoś zrozumiałe

Promienie słońca są okazałe

Kiedy tak siedzę sobie nad wodą

Słońce karmi mnie energią swoją

Przyroda kryje w sobie kody życia

Są pośród nas wciąż do odkrycia

Gdy sobie pozwalam na harmonię całą

W naturę się wtapiam i jest mi jej mało

Pozwalam sobie na przepływ myśli

Niech płyną swobodnie niech noc je wyśni

Niech będą falami nawet gdy sztorm je dopadnie

Mych myśli i tak żaden szkwał nie skradnie

właśnie wtedy gdy z nimi pracuję

Każdą myśl każdą emocję sercem i duszą czuję

Wtedy przychodzi jasność zrozumienie

Nie idę na oślep nie pędzę w cienie

Zatapiam się w sobie we własnej harmonii

Pozwalam sobie odpocząć a nie w chaosie gonić

Wiem że moje pozwolenia mogą się nie spodobać

Lecz chcę być sobą nie gubić się w słowach

Poczuć ten smak życia własnego bez czyichś oczekiwań i chaosu ciągłego

Bo kiedy w tym jesteś i wieje ci w oczy wiatr

Czujesz że tracisz siebie choć czeka na ciebie świat - na ciebie czeka ...czeka świat

Pozwalam sobie na własne marzenia

Te chwile błogie pełne spełnienia

W nich odpoczywam w nich sobie pływam

I własne burze w duszy odkrywam

Wcale nie są takie straszne jak myślałam

Choć często jakaś chmura mym sercem targała

Bo kiedy pozwalam sobie doświadczać wszystkiego

Przychodzi zrozumienie i pragnę nieznanego

nieznanego