Zwrotka 1
Gdzieś między lasem a złotym morzem zbóż,
Tam moje kroki odnalazł cichy los.
Słońce nade mną wędrowało cały dzień,
A w sercu rosła pieśń, co prowadziła mnie.
Refren
Na skrzydłach miłości poniosą nas w dal,
Jak wędrowne dusze, co niosą pieśń przez dal.
Gdy Twoja dłoń w mojej, nie lękam się nic,
Bo miłość jest wiatrem, co wiedzie nas w rytm.
Zwrotka 2
Przy starym młynie wiatr cicho nuci pieśń,
A my wśród traw tańczymy, jakby miał skończyć się świat.
W Twoich oczach spokój — jasny, jak odbity ton,
Tam widzę przyszłość naszą, nasz ukryty dom.
Refren
Na skrzydłach miłości poniosą nas w dal,
Jak wędrowne dusze, co niosą pieśń przez dal.
Gdy Twoja dłoń w mojej, nie lękam się nic,
Bo miłość jest wiatrem, co wiedzie nas w rytm.
Zwrotka 3
Gdy księżyc wzejdzie i przytuli nocny świat,
Usiądę obok Ciebie, słuchając, jak szumi sad.
W blasku ogniska Twoja twarz jak letni świt,
A każdy wspólny oddech niesie spokojny rytm.
Zwrotka 4
A kiedy rano rosa siądzie wśród traw znów,
Obudzisz we mnie śmiech, nim spadnie pierwszy ruch.
Bo każde jutro z Tobą ma swój ciepły ślad,
Jak pieśń, co wędruje z nami przez kolejny świat.
Bridge
A kiedy chłodne dni otoczą ciszą nas,
To ogień w sercu znów ogrzeje każdy czas.
Przy Tobie droga zawsze ma swój jasny świt,
A żaden burzowy wiatr nie zgasi tamtych chwil.
Refren (final)
Na skrzydłach miłości poniosą nas w dal,
Tam, gdzie się rodzi nowy dzień — cichy jak bal.
Niech niesie nas ziemia, niech niesie jej rytm,
Na skrzydłach miłości, gdzie zaczyna się mit.