Światło z Betlejem

Cicha noc znów schodzi między domy,

śnieg okrywa zwyczajny świat.

W małej stajni, w ciszy, bez korony,

rodzi się Miłość — Bóg pośród nas.

Przy choince płonie jasny płomień,

jakby gwiazda zeszła w każdy próg.

W prostych sercach mieszka dziś nadzieja,

bo tak blisko przyszedł do nas Bóg.

Refren

To jest noc, gdy Niebo dotyka ziemi,

a Słowo staje się ciałem i snem.

Nie w złocie, nie w blasku — w ciszy Betlejem

rodzi się Zbawca, Emmanuel.

Wśród rodziny, przy jednym stole,

uczymy się miłości od nowa znów.

Bo tej nocy Bóg mówi cicho:

„Jestem z wami — nie bójcie się już.”

Zwrotka II

Pod choinką skromne dary serca,

uśmiech, pokój, przebaczony żal.

Każdy prezent niesie coś więcej —

wdzięczność za to, że nie jesteśmy sami.

Opłatek biały jak obietnica,

łączy dłonie, leczy stary ból.

W prostych słowach, w spojrzeniach bliskich

rodzi się wiara, rodzi się cud.

Refren

To jest noc, gdy Niebo dotyka ziemi,

a Słowo staje się ciałem i snem.

Nie w złocie, nie w blasku — w ciszy Betlejem

rodzi się Zbawca, Emmanuel.

Wśród rodziny, przy jednym stole,

uczymy się miłości od nowa znów.

Bo tej nocy Bóg mówi cicho:

„Jestem z wami — nie bójcie się już.”

Most (bridge)

Niech to Dziecię, kruche i ciche,

zamieszka w nas przez cały rok.

Gdy zabraknie sił i światła w drodze,

niech prowadzi nas Betlejemski mrok.

Refren (delikatnie → pełniej)

To jest noc, gdy Niebo dotyka ziemi,

a serca biją jednym „amen”.

W tej miłości, co przyszła w ciszy,

odnajduje sens każdy dzień.

Outro

Gdy ucichnie kolęda przy stole,

a choinka zgubi swój blask,

niech zostanie w nas to Światło,

które przyszło, by zbawić świat.