Warto czekać

Nasze losy splatał czas,

niewidzialną nicią nad światem.

Wciąż szukałam Twoich śladów,

w każdym spojrzeniu, w każdym dniu.

Czasem ból był jak ocean,

co zalewał wszystko we mnie.

A jednak serce szeptało cicho —

że przyjdziesz, że znajdziesz mnie.

---

(Refren)

Bo warto czekać, gdy miłość prawdziwa,

płynie głębiej niż strach i łzy.

Choć życie rzuca nas w mrok i ciszę,

to ona — nie znika, nie śpi.

Bo warto wierzyć, że wśród milionów

jest ten jedyny, co zna Twój rytm.

Los nas splótł, gdy świat milczał —

bo przeznaczenie pisze sny.

---

W Twoim głosie brzmi mój dom,

każde słowo leczy stare blizny.

Jakby czas zatrzymał się dla nas,

i pozwolił nam zrodzić nowy świat.

Twoje oczy — jak nocne niebo,

pełne gwiazd, co prowadzą mnie.

Wreszcie wiem, po co to wszystko było,

dlaczego brak tak bardzo bolał mnie.

---

Bo warto czekać, gdy serce pamięta,

gdy miłość dojrzewa jak wiatr.

Choć cisza długa, choć drogi kręte,

to w końcu wracasz — w moich snach.

Bo warto wierzyć, że wśród miliona

jest ten jedyny, co zna Twój sen.

Los nas splótł, nie przez przypadek,

bo to, co nasze — miało trwać.

---

Wszystko, co przeszłam, prowadziło do Ciebie.

Każda łza była częścią drogi.

Nie ma przypadków — tylko czekanie,

aż dwa serca biją w tym samym rytmie.

---

Bo warto czekać na taką miłość,

co przetrwa burze, czas i ból.

Co pali, leczy, milczy, mówi —

że to Ty, że to mój los i cud.

Bo warto było — przez każdy cień,

by dziś w Twoich oczach znaleźć sens.

Los nas splótł w jeden sen,

a ja już wiem...

to był ten jedyny.

---

Nasze losy splatał czas...

i choć trwało to wieczność,

warto było czekać —

na tego jedynego.