Tu es venu comme un matin clair,
Przyszedłeś jak jasny poranek,
Un souffle doux sur ma mémoire.
Jak ciepły oddech na wspomnieniach.
Ton rire a chassé mes hivers,
Twój śmiech przegonił wszystkie moje zimy,
Et j’ai cru revoir l’espoir.
I znów uwierzyłam w nadzieję.
---
L’amour danse, brûle, m’emporte,
Miłość tańczy, płonie, porywa mnie.
Comme un vent fou derrière ma porte.
Jak szalony wiatr za moimi drzwiami.
Il me fait rire, il me fait pleurer,
Sprawia, że śmieję się i płaczę.
Mais sans lui — je ne sais pas rêver.
Lecz bez niej nie umiem już śnić.
L’amour m’enchaîne, m’élève, me noie,
Miłość wiąże mnie, unosi i topi.
Et dans ses bras, je perds ma voix.
A w jej ramionach tracę głos.
---
Tes mots glissent comme des flammes,
Twoje słowa płyną jak płomienie,
Sur ma peau, sur mon âme.
Po mojej skórze, po mojej duszy.
On s’aimait sans raison, sans peur,
Kochaliśmy się bez powodu, bez strachu,
Contre le temps, contre les heures.
Wbrew czasowi, wbrew światu.
---
L’amour danse, brûle, m’emporte,
Miłość tańczy i płonie jak sen.
Il m’enivre, il m’efface, il me crée,
Upaja mnie, zatraca i tworzy od nowa.
Dans tes bras, je me suis trouvée.
W twoich ramionach odnalazłam siebie.
---
Et puis le silence, un matin froid,
A potem cisza, zimny poranek.
Ta voix absente, ton odeur qui s’en va.
Twój głos zniknął, zapach odszedł w dal.
Nos promesses dorment sous la pluie,
Nasze obietnice zasnęły w deszczu,
Et le ciel pleure — encore de toi.
A niebo płacze — jeszcze tobą.
---
L’amour passe, l’amour détruit,
Miłość przemija, miłość niszczy,
Mais il renaît dans chaque nuit.
Lecz rodzi się znów w każdej nocy.
Il me brûle, me brise, me rend vivante,
Pali mnie, łamie, a jednak daje życie.
Même absente — je t’aime encore.
Nawet gdy cię nie ma — kocham cię wciąż.
L’amour a mille couleurs, mille douleurs,
Miłość ma tysiące barw i bólu,
Mais une seule vérité :
Lecz tylko jedną prawdę:
Aimer, c’est vivre et se perdre,
Kochać — to żyć i zatracać się,
C’est mourir — et recommencer.
To umrzeć... i zacząć od nowa.