[Intro]
Ik was klein
Tussen grote stemmen
Geen schaduw om in te schuilen
Dus ik werd die schaduw zelf (yeah)
[Verse 1]
Eén bord op tafel
Twee stoelen, eentje leeg
Telefoon was stil
Maar mijn hoofd stond altijd steeds te schreeuw’n
Schoolplein koud
Iedereen had iemand om naar huis te gaan
Ik liep traag
Veters los, maar ik beet me vast aan later dan
Dagboek vol met vragen
Waarom lijk ik nergens in te passen
Mensen praten over thuis
Ik kon daar niet eens woorden aan plakken
Leren om te lachen
Terwijl mijn binnenkant vergaat
Als je zelf je eigen ouder bent
Leer je snel dat je te vroeg moet opstaan
[Chorus]
Ik ben verdwaald tussen kogels en kussen
Tussen vechten en vluchten, ik blijf maar zoeken
Ik draag een huid die nergens echt past
Te hard in het hart, te zacht voor de last
Ik ben verdwaald tussen orders en ogen
Tussen schreeuwen en schuilen, al zo lang bedrogen
Door mezelf, door wat liefde moest zijn
Zeg me waar, waar mag ik gewoon mij zijn
[Verse 2]
Uniform paste beter
Dan de kleren uit mijn jeugd
Eindelijk regels
Maar elke regel maakte iemand weer zuur of keus
Meters zand
Lopen tot je voeten niets meer voelen
Zeggen dat dit eer is
Maar ik zag alleen gezichten die verkoelen
Nachten op wacht
Met verhalen die je nergens kan vertellen
Hoe iemand lacht aan tafel
Maar stil is als je vraagt om met je mee te bellen
Je leert om niets te hechten
Want morgen wordt weer afgenomen
Je keert terug in burgerkleren
Maar je hoofd is nooit meer echt gekomen
[Chorus]
Ik ben verdwaald tussen kogels en kussen
Tussen vechten en vluchten, ik blijf maar zoeken
Ik draag een huid die nergens echt past
Te hard in het hart, te zacht voor de last
Ik ben verdwaald tussen orders en ogen
Tussen schreeuwen en schuilen, al zo lang bedrogen
Door mezelf, door wat liefde moest zijn
Zeg me waar, waar mag ik gewoon mij zijn
[Bridge]
Elke kus voelt als inspectie (hm)
Alsof je checkt waar ik nog breek
Ik laat je binnen in mijn bunker
Maar jij wilt zon, geen noodverkeer
Ik faal in zacht zijn
Ik faal in jou geloven
Je raakt mijn littekens per ongeluk
En vraagt dan of ik overdrijf of over
[Chorus]
Ik ben verdwaald tussen kogels en kussen
Tussen vechten en vluchten, ik blijf maar zoeken
Ik draag een huid die nergens echt past
Te hard in het hart, te zacht voor de last
Ik ben verdwaald tussen orders en ogen
Tussen schreeuwen en schuilen, al zo lang bedrogen
Door mezelf, door wat liefde moest zijn
Zeg me waar, waar mag ik gewoon mij zijn
[Outro]
Misschien is mijn plek
Niet in mensen, maar in tijd
Misschien vind ik mezelf
Als ik stop met voor de rest te strijden
Eén bord op tafel
Deze keer is dat genoeg
Geen bevel, geen kus die pijn doet
Alleen adem, stukje voor stukje weer gezocht (yeah)