Czekam pomiędzy burzą i wiatrem by Sylwia138 - Zona

Czekam pomiędzy burzą i wiatrem by Sylwia138 - Zona

Lyrics

Czekam na ciszę

Bo ciągle ją słyszę

Lecz jakby była daleko ode mnie

Własnych myśli teraz nie słyszę

Są jakby odległe choć siedzą we mnie

Może za duży tłum mnie ogarnia

Zbyt wielki natłok innych rąk i spojrzeń

Niech przyjdzie w końcu ta cisza marna

Ja ciągle tak ciągle do niej dążę

Do niej dążę

Czekam na wiatr

Co mnie wyzwoli

Bo gdy go nie ma nic się nie zmienia

Myśli wciąż trwają w chaosie niewoli

Zbyt wiele w nich lęków szukających cienia

Może gdyby rozwiał północne pyły

Pomiędzy skałami powietrze by zelżało

I łzy też czyjeś by się rozmyły

Bo mocno by tak mocno, mocno zawiało

Zawiało

Czekam na burzę

Jej błyski grzmoty

By nabrać do życia życia ochoty

Bo kiedy w potędze swej tańczy na niebie

Świat nagle staje już dalej nie biegnie

I cisza przychodzi tak nagle po burzy

Słońce się budzi niebo się nie chmurzy

A ja po tęczy mogę przejść swobodnie

Gdzieś tam daleko gdzie we łzach nie moknę

Nie moknę nie nie nie

Wciąż czekam lecz już nie zwlekam

Pomiędzy burzą a wiatrem żyję

Przez tęczę swoją gdzieś w dal uciekam

I wcale teraz się z tym nie kryję

Powietrze gęstnieje lecz giną cienie

W słońca promieniach myśli przychodzą

Już teraz wiem że świat swój zmienię

Bo wiatry moje mnie nie zwodzą

Nie nie nie zwodzą

Czekam na zimę jej płatki śniegu

I mrozy potężne lodem okute

Bo wtedy nie jestem w tym ciągłym biegu

I też nie łapie mnie dziwny smutek

Choć dni są krótkie noce długie są

Mogę wtedy oddać się moim snom

I robić w nich wszystko co tylko chcę

Choćbym nawet zrobiła cokolwiek źle

I nikt mi nie mówi gdzie iść którędy

Bo świat wtedy śpi już stale nie pędzi

Nie nie nie pędzi

Czekam na jutro

Choć - dziś- lubię bardzo

Znów piję kawę znów myślę jasno

I plany snuję jakby na przyszłość

Lecz robię to ostrożnie by nagle nie prysło

Może kiedy jutro obudzi się ze mną

Nie będzie tą księgą księgą tajemną

I więcej zapiszę możliwości swoich

Gdy cisza przyjdzie

Potencjał w nich się wyzwoli

W nich się wyzwoli

I czekam na dzień Co jest jak sen

Choć idzie podąża jest coraz bliżej

Choć ciągle myślę już teraz wiem

Że kiedy przyjdzie polecę wyżej

Może gdzieś w chmurach dotknę promieni

Świat będzie inny nagle się zmieni

I może zostanę w nim na dłuższą chwilę

Poczuję że to na co czekałam

We mnie wciąż żyje- we mnie żyje!

We mnie żyje...

Wciąż czekam lecz już nie zwlekam

Pomiędzy burzą a wiatrem żyję

Przez tęczę swoją gdzieś w dal uciekam

I wcale teraz się z tym nie kryję

Powietrze gęstnieje lecz giną cienie

W słońcu promieniach myśli przychodzą

Już teraz wiem że świat swój zmienię

Bo wiatry moje mnie nie zwodzą

Nie nie nie zwodzą

Może kiedy jutro obudzi się ze mną

Nie będzie tą księgą księgą tajemną

I więcej zapiszę możliwości swoich

Gdy cisza przyjdzie

Potencjał w nich się wyzwoli

W nich się wyzwoli

Wyzwoli wyzwoli wyzwoli wyzwoli wyzwoli