Ümitsiz Aşk

Gecelerce adını içimde sakladım,

Bir fısıltı kadar zayıf,

Bir çığlık kadar yakıcı.

Sen bilmedikçe büyüdü içimdeki sızı,

Sen görmedikçe karardı ufkum,

Küllerime bile gölge gibi çöktün.

Varlığın öldürüyor beni

Doğmayan güneşin gecesi gibi.

Adım yok dudaklarında,

Sessizliğin en gürültülü yangınım hala.

Ruhumdaki en ağır yara sensin,

Ben sana çoktan ait oldum ama

Sen habersiz,

Bir yabancının kaderine bakar gibi

Geçip gidiyorsun içimden.

Varlığın bir gölge gibi sürünüyor üzerimde,

Ama sen o gölgenin sahibinin

Ben olduğumu hiç fark etmiyorsun.

Sahibi olduğun bir kalbi

Hiç sahiplenmemiş olmanın yükü

Omuzlarımda bir fırtına gibi büyüyor.

Gözlerin geçerken değse bana,

Belki sönmezdi bu gece yarası…

Adım yok dudaklarında,

Sessizliğin en gürültülü yangınım hala.

Ruhumdaki en ağır yara sensin,

Ben sana çoktan ait oldum ama

Sen habersiz,

Bir yabancının kaderine bakar gibi

Geçip gidiyorsun içimden.

Belki de kaderdi susmak,

Belki de ben yanmak için vardım.

Senin bilmediğin bir aşkın,

En karanlık şarkısıyım artık…

Adım yok dudaklarında,

Sessizliğin en gürültülü yangınım hala.

Ben sana çoktan ait oldum ama

Sen habersiz,

Görmeden geçtiğin bir kalbin

Çığlığıyla çalıyor bu şarkı.