Untitled

Gözlerinde dünyayı görmek,

Ama buna sahip olma arzusu taşımamak...

İşte sana olan aşkım bu.

Bir yangın gibisin,

Sessizce yanıyorum,

Alevlerin gölgesinde saklanmış bir günah gibi.

Sen, dokunulmaz bir düşsün;

Bense düşünün içine sıkışmış bir yalnızlık.

Adını anmaya bile korkuyorum,

Çünkü her harfini söylesem,

Kendi içimde biraz daha eksiliyorum.

Bir bakışın,

Ömür kadar uzun bir sessizliği deliyor içimde.

Sana sahip olma arzusu yok bende,

Çünkü biliyorum,

Sen bana ait olsaydın,

O büyü, o lanet, o güzellik yok olurdu.

Ben karanlığı seçtim,

Çünkü karanlıkta seni daha net görüyorum.

Işık sana ait, gölge bana.

Ben senin arka yüzünüm;

Hiç fark etmediğin,

Ama varlığınla yaşayan bir hiçlik.

Gözlerinde dünyayı görmek,

Ve o dünyada sürgün kalmak…

İşte benim kaderim bu.

Sen her sabah yeniden doğarken,

Ben her gece biraz daha ölüyorum.

Yine de seni suçlamıyorum,

Çünkü sen güneşsin,

Bense sadece seni izlerken kül olan bir geceyim.

İşte sana olan aşkım bu:

Bir yokluğa iman etmek,

Bir varlığı uzaktan kutsamak…

Ve sen bilmeden,

Sessizce karanlığa gömülmek.