Lanet

Gece çağırdı seni,

Unutulmuş bir Tanrının adımlarıyla.

Ben kanla yazdım seni toprağa,

Yıldızlar söndü, sen dirisin hâlâ...

Ateş bile titredi adını duyunca,

Tenimde izlerin, ölü bir dua.

Ayna kırılır, suretim sen,

Bu lanet aşkın içinde ben kimsem…

Kara tılsım, kalbime kazındın,

Ruhum seninle yanmaya yeminli.

Sevda değil bu bir yıkım, bir cinayet,

Beni öldür, ama gitme ey lanet!

Sessizliğin çığlık gibi büyüyor,

Zaman bile korkup geri dönüyor.

Bir bakışın yeter, bin yıl yanayım,

Cehennem sensiz cennet yanılgım!

Ay karardı kalbimle birlikte,

Rüzgâr fısıldar adını ölü dilde.

Bir lanet ettim ben, sevda sanıp,

Artık gölgem bile senden kaçıp gitti!

Küllerimden kalksam bile,

Adınla tekrar yanarım yine.

Kurtuluş yok, bu büyü çözülmez

Çünkü lanet sensin, ben de sen!

Kara tılsım, kalbime kazındın,

Ruhum seninle yanmaya yeminli!

Sevda değil bu; bir lanet, bir ah,

Karanlık bile senden günah!