Onca savaştan çıktım geldim ben buraya,
Benim adım rühefza ve bak mehlika yanımda.
Her zafere giden adımda iki isim vardı aklımda, ilay ve tuğra hayalimde ki yuvamda.
Yirmi sekiz yıllık yolumda çok zorluk gördüm ben hatırlarım. Kafiye değil bak gönülden düşer sanadır bu satırlarım. Ordan bakınca bilirim umursamaz bakışlarım, hayat öğretti bak dik durur ve yavaş yavaş adımlarım. Her adımda da yeni bir yola hazırlarım, kendimi bilirim çünki sensiz olan hiç birşey de yok varsayım. Seninle ben hayatı yeniden var sayarım. Solmuş tüm çiçekleri aşkım gayesinde sularım ve gözlerinde yeşerir dünyam. Hayalini kurup her gece hasretle uyandığım rüyam, sensin ki her hikayenin sebebinde yazılan prensesi. Sana dairdir okuduğum her roman.
[NAKARAT male]
Ahhh mehlika'm,
sensiz nasıl geçsin zaman.
Senin kokun olmadan soluyamam.
Ahhh mehlika'm,
Gözlerin bana olur derman.
Görmedikçe silinir tüm renkleri yok olur dünyam.
Yaşımın, yaşı dedemden üstün yorgun düşer kollarım. Kollarımın arasında mehlika'm dayanır şakaklarıma tüm anılarım. Gücüm senden gelir bana bense avuçlarında bir dua olmuşum sana, gördüğüm günden beri değiştim her yolda minnetim var. Sebebi var, zaman fazla dar, kalan her anımda sen ol yar. Yarınıma yokken şüphem, kurduğum yuvada sen var ol yar.
[NAKARAT male]
Ahhh mehlika'm,
sensiz nasıl geçsin zaman.
Senin kokun olmadan soluyamam.
Ahhh mehlika'm,
Gözlerin bana olur derman.
Görmedikçe silinir tüm renkleri yok olur dünyam.
+ Ah mehlika'm seni herşeyden çok seven rühefzan.
E.Ç.G