Umutsuzluk

Buradasın... Sessizliğin çığlığında...

Duvardan sızan rutubetin kokusuyla,

Sessizliğin çığlığında, ne bir ışık, ne bir melodi.

Burası dehliz.

Yere düşen her kum tanesi,

Geleceğin sıfır noktasına dair bir ilan.

BEKLEMEK! Eylemsizliğin en şiddetli eylemi.

Oysa dışarısı...

Rengarenk bir yalan olmalıydı!

Veya sadece bir fikir,

Hafızanın en tozlu raflarında unutulmuş!

Ellerim. Boşluğu kavramaya çalışıyorlar,

Ama hava bile kaygan, ele avuca gelmez.

Oturmuşum. Kendi üzerime çöken bir gökyüzü altındayım.

Ağırlık; milyarlarca anı ve hiç yaşanmayacak olan.

BEKLEMEK! Eylemsizliğin en şiddetli eylemi.

Oysa dışarısı...

Rengarenk bir yalan olmalıydı!

Veya sadece bir fikir,

Hafızanın en tozlu raflarında unutulmuş!

Gitmek istiyorum... Hangi yöne? Bilmiyorum...

Çünkü her yol...

Gitmek istiyorum. Hangi yöne? Bilmiyorum.

Çünkü her yol,

Bu beton soğukluğuna geri dönüyor.

Ve burası, Umutsuzluk Dehlizi.

Ne başlangıcı var, ne sonu.

Sadece sonsuz bir an...

Ne başlangıcı var, ne sonu.

Sadece sonsuz bir an...