Gözlerin…
Görmediğim bir yangın,
Ama küllerini her gece soluyorum.
Bir ismin var
Sessizlikte yankılanan lanet gibi,
Her hecesi kalbime batıyor.
Uzaklıktan ördüm seni,
Dokunmadan sevdim seni.
Bir fısıltı kadar yakındın,
Bir ömür kadar uzağım şimdi.
Karanlıkta bile biliyorum,
Adın yankılanır içimde
Sus, duy beni…
Yokluğunla yanıyorum yine.
Rüyalarımda bile mesafeler var artık,
Bir adım atsam çöküyor dünya.
Sana yaklaşmak,
Tanrı’nın unuttuğu bir günah gibi yasak bana.
Zaman bile senden kaçıyor,
Saatler ters dönüyor içimde.
Ve ben hâlâ,
Senin olmadığın bir yerde var olmaya çalışıyorum.
Uzaklıktan ördüm seni,
Dokunmadan sevdim seni.
Bir fısıltı kadar yakındın,
Bir ömür kadar uzağım şimdi.
Karanlıkta bile biliyorum,
Adın yankılanır içimde
Sus, duy beni…
Yokluğunla yanıyorum yine.
Belki de aşk,
Bir kavuşma değil;
Sonsuz bir bekleyiştir…
Ve ben,
Senin hiç bilmediğin bir rüyanın içinde
Yavaş yavaş sönüyorum.