[Kıta 1 – Düşük vokal, karanlık gitar altyapısı]
Yine aynı gün, yine aynı ağırlık,
Beton bir şehir gibi çökmüş üstüme yoruldum.
Masanın üstü kaos, içim daha da karanlık,
Biri sorarsa iyiyim derim… aslında parçalandım.
[Pre-Chorus – Yükselen gitar, kirli vokal eşlik]
Sözler değil, bakışlar kesiyor beni,
Yük değil iş… insanlar tüketiyor beni.
Nefes almak bile neden suç gibi?
İçimde bir çığlık var, kimse duymuyor sesimi
[Nakarat – Patlayan davul, güçlü distortion]
ÇÖKÜYORUM…
Duvarlar üzerime geliyor gibi her adımda.
SAVAŞIYORUM…
Kendi içimde, işin ortasında, kalabalık boşlukta.
TUTAMIYORUM…
Zaman akmıyor, ruhum çığlık çığlığa.
Ve herkes gökyüzüne bakıyor ya…
Ben karanlıkta sıkışıyorum burada.
[Kıta 2 – Hızlı, sinirli vokal; nu-metal ritmi]
Sözler emir, beden yorgun, zihin darmadağın,
Gülmek bir maskeyse, ben maske takmaktan bıktım artık.
Toksik bir sessizlik var bu koridorlarda,
Duygularımı saklıyorum ama içimdeki ses çok farklı.
[Pre-Chorus – Daha sert vokal]
Kırılganım ama kimse bilmez bunu,
Sustukça daha da yakıyor içimi bu
İnsanlar geçip gidiyor, kimse görmüyor ruhumu,
Gülümsemek bir görevse… ben bıraktım doğrusunu.
[Nakarat – Daha güçlü, çığlık destekli]
ÇÖKÜYORUM…
Duvarlar üzerime geliyor gibi her adımda.
SAVAŞIYORUM…
Kendi içimde, işin ortasında, kalabalık boşlukta.
TUTAMIYORUM…
Zaman akmıyor, ruhum çığlık çığlığa.
Ve herkes gökyüzüne bakıyor ya…
Ben karanlıkta sıkışıyorum burada.
[Bridge – Emo gitarlı, duygusal çöküş]
Belki de sorun bende değil,
Bu gölgeleri çizen yerde.
Sustuğum her şey birikir,
Ve patlar sessizce…
[Final Nakarat – Explosive]
ÇÖKÜYORUM…
Kaçamıyorum bu ağırlıktan, aynı hikâyeden.
KAYBOLUYORUM…
Kendi içimde, metal gibi sertleşen sözlerden.
UNUTULUYORUM…
Ben bağırdıkça dünya sessizleşirken.
Bu iş günü bitince
Belki yeniden doğarım küllerimden.
KaRaBiNa
