Ankaralım

Geceler uzun, yollar dertli

Ankara’dan Kaleciğe geldin sessiz ve kederli

Her adımında bir umut saklıydı

Ben bilemedim, yüreğin hep yanımdaydı

Beni senin kadar seven oldu mu?

Her gün yollara döktün kalbini

Emeğin bende, izin gönlümde

Unutmadım Ankaralım, unutmadım seni

O zamanlar içim darmadağın

Sen geldikçe günüm olurdu aydın

Belki de bir sözüm umut bıraktı

Sonradan anladım, sende ne vardı

Beni senin kadar seven oldu mu?

Her gün yollara döktün kalbini

Emeğin bende, izin gönlümde

Unutmadım Ankaralım, unutmadım seni

Beni senin kadar seven oldu mu?

Her gün yollara döktün kalbini

Emeğin bende, izin gönlümde

Unutmadım Ankaralım, unutmadım seni