Bu hayat benim

Duvarlara çarptım geceler boyunca

Sesim kaldı paslı sokak lambalarında

Herkes konuşur, kimse duymaz

Adımı rüzgâr bile yarım anar

Yandım ama külden korkmadım

Kırıldım, yine de boyun eğmedim

Ben düşerken öğrendim ayakta kalmayı

Karanlıkta çizdim kendi yolumu

Yaralarım susturmaz haykırışımı

Bu hayat benim, bedeli ben ödedim

Aynalarda yüzüm yabancı bana

Gözlerimde isyan, dilimde küf

Güven dedikleri camdan bir söz

Bir dokundun mu, paramparça

Kaybettim ama kendimi değil

Bu yangın beni yok etmez, bilir

Ben düşerken öğrendim ayakta kalmayı

Karanlıkta çizdim kendi yolumu

Yaralarım susturmaz haykırışımı

Bu hayat benim, bedeli benim

Sus dediler, bağırdım

Dur dediler, koştum

Beni bu hale getiren dünya

Şimdi yüzüme bakamıyor

Ben düşerken öğrendim ayakta kalmayı

Adımı yazdım ateşle zamanıma

Kırılmam sandığınız yerden güç aldım

Bu hayat benim

Bu isyan benim