Obietnica na Długą Drogę

Gdy ostatni raz zamknęły się drzwi,

Twoje spojrzenie trzymało mnie jak sen.

W dłoniach wciąż czuję ciepło twoich dni,

Choć teraz dzieli nas daleki brzeg.

Na rozstajach wiatr powtarza mi

Słowa, które szeptałaś w noc:

„Niech nasze serca nigdy nie zgasną,

Choć świat nas niesie w przeciwną stronę już.”

Nowa zwrotka:

W porannym świetle blednie każdy ślad,

Ostatni obraz twoich ciepłych rąk.

Dzieli nas tyle mil, a ja wciąż liczę każdy krok do ciebie,

Jakby odliczał czas, co wrócić ma na nowo znów pod dom.

Refren:

A ja ci obiecałem — wrócę, choćby ziemia pękła w pół,

Choćby drogi się splątały, a niebo spadło w ciemny dół.

Bo miłość nasza silniejsza jest niż burze i niż czas,

A tęsknota, choć boli, niesie mnie z powrotem w twój świat.

W samotne dni liczę każdy świt,

Jak perły w dłoniach, których brak.

Szukam w deszczu twoich cichych chwil,

W cieniu drzew słyszę twój oddany śmiech i płacz.

Czasem nocą ogarnia mnie strach,

Że twój obraz zetrze mglisty dzień,

Lecz wtedy wraca obietnica ta —

Jak gwiazda, która prowadzi mnie.

Refren:

A ja ci obiecałem — wrócę, choćby ziemia pękła w pół,

Choćby drogi się splątały, a niebo spadło w ciemny dół.

Bo miłość nasza silniejsza jest niż burze i niż czas,

A tęsknota, choć boli, niesie mnie z powrotem w twój świat.

Most:

Kiedy zmęczenie zamyka mi wzrok,

Wspominam ciszę twoich rąk.

I znów idę dalej — bo twoje imię

Jest jak kompas wśród wszystkich dróg.

Refren (final):

A ja ci obiecałem — i wrócę, choćby płonął cały świat,

Choćby noc była bezgwiezdna, a los wciąż stawiał nowy mur.

Bo nasze serca pamiętają ślub,

Złożony w blasku dwóch cichych chwil.

I wrócę do ciebie, choć czas nas dzieli —

Bo miłość znajdzie każdą z dróg.