Untitled

Zapisuję słowa

Myśli w biel ubrane

Są czyste

Nieskazitelne

W prawdę uczesane

Nie zamazują odbicia

Na szkle rysy nie ma

Lustro nie odbija szarości

Tonie w głębi słów szeptach

Tonie w głębi

głębi głębi słów szeptach

Szeptach szeptach

I choć chcą się przedostać

Sztormy czernią napisane

W gęstej kipieli fal

rozszarpujących zadaną ranę

Choć

W lustro chcą uderzyć

Zmyć odbicie białe

Zmazać ostatnią nadzieję

By lustro stało się nietrwałe...

Nie nie nie

Nietrwałe

To...

Nie mogą

Nie mogą choćby chciały

Choćby od prawdy Nadal uciekały

Choćby ich kroki pewne jakby były

Nie odejdą od tego w czym się zrodziły

W czym się zrodziły

Nie nie nie

Nie odejdą

W czym się zrodziły

Bo choćby sztormy burzyły spokój

Tańczyły w głębi czerni i mroku

Głębi Czerni i mroku

To

Przychodzi kiedyś cisza i słońce

Prawda wypływa paląc gorącem

Płomieni nikt nie może już zgasić

Biel ze spokojem lustro chce naznaczyć

Chce naznaczyć

Naznaczyć

Słowa szeptane stały się krzykiem

Prawdy wyzwoleniem własnym odbiciem

Słowem wolności niesionym z wiatrem

Duszy i serca

jedynym prawdziwym szlakiem

Jedynym szlakiem

Prawdziwym szlakiem

I choćby ktoś chciał jeszcze

Zaszyć usta by nie mówiły

By nie mogły się bronić

W mroku ciągle żyły

By ich łzy krzyczały

Chcąc się wyswobodzić

Choćby czarne słowa

Chciały w serce godzić

Chciały chciały

W serce godzić

Serce serce godzić!

To

nie mogą zabić tego

Co istnieje przez wieki

Co się niesie z echem

Burzy martwe rzeki

Co dotyka sumienia

Kruszy mury mroku

Co nie gubi nigdy

Prawdy bieli kroków

Co o wschodzie słońca

Łzy wyciera z twarzy

Co pozwala kochać

Żyć spokojnie i marzyć

Co gdy musi się bronić

Pali ogniem i parzy...

Pali ogniem i parzy

I parzy

Bo w tej bieli i prawdzie

Ten nie zgubi kroków

Kto nie pójdzie w stronę

Czerni toni i mroku

Kto się nie zatraci

Gubiąc własną duszę

Kto diabłu nie ulegnie

Mimo jego pokuszeń

Kto z własnym cieniem

Potrafi się zintegrować

Nie bać się go nigdy

I się przed nim nie chować!

Bo choć czerń z bielą

W tej samej głębi żyją

Choć z własnymi słowami

Przed lustrem się nie kryją

Choć w nim widać wyraźnie

Odbicie mgłą zamazane

Mgłą mgłą zamazane

To...

W czym będzie ktoś żył

Będzie mu zadane

Będzie będzie

Będzie mu zadane

Będzie Zadane

Zadane