Taniec wolnej duszy

Chciałam być kiedyś taka jak oni

By czuć się widzialna w tym tłumie szarym

Lecz duszy mej prawda ciągle mnie goni

By nie żyć innymi szlakiem ich znanym

Choć mnie wołali skłaniając ku sobie

Choć słodkie słówka do ucha prawili

Przewodnik duchowy odwrócił mnie ku sobie

Bym nie poszła w ślady tych co się mylili

Bo życie moje tak kiedyś zakłamane

Dające iluzję co innych cieszyła

Nie było moje było mi nieznane

Lecz w końcu dusza prawdę o sobie odkryła

Teraz podążam własnymi ścieżkami

To ja wybieram co chcę a czego nie szukam

I choć bywa że spotykam się ze łzami

Własnego serca i duszy wolę dziś słuchać

Chcieli bym uległa wszelkim pokuszeniom

Bym szła za tymi których nie widzę

Lecz moja krew z burzliwą rzeką

Wybrała siebie bunt wolność i ciszę

I choć nastają dni gdy się waham

Stojąc na rozstaju dróg mi nieznanych

To własnym słowem swój szlak wyznaczam

Gdzieś na jego końcu jest mój cel wyczekany

Bo choćby wszyscy na świecie mówili

Zmień się co robisz nie idź tą drogą

Oni nie stworzą twych wartości z bryły

Gdy się zagubisz odwrócą się i nie pomogą

Życie w iluzji przynosi złudzenie

Kiedy zakryte masz ciągle oczy

I tylko prawda otworzy spojrzenie

Byś mogła w zgodzie z samą sobą

Bezpiecznie kroczyć

Bo życie moje tak kiedyś zakłamane

Dające iluzję co innych cieszyła

Nie było moje było mi nieznane

Lecz w końcu dusza prawdę o sobie odkryła

Teraz podążam własnymi ścieżkami

To ja wybieram co chcę a czego nie szukam

I choć bywa że spotykam się ze łzami

Własnego serca i duszy wolę dziś słuchać

I nawet kiedy burza przychodzi

Łamiąc gałęzie uginając drzewa

Ty z własnej drogi już nie chcesz schodzić

Twa dusza wolna w odwadze chce śpiewać

Chcieli bym robiła to w co wątpiłam

To co się gryzło z moimi myślami

Bym była jak oni w siebie nie wierzyła

Tańczyła w milczeniu z zamkniętymi ustami

Tańczyła z zamkniętymi ustami!

Lecz moja droga jest tylko mi znana

W mej duszy i krwi od wieków zapisana

Nie godzę się na to co tłamsi co boli

Co fałszem i iluzją chce mnie zniewolić

Dziś mówię głośno to co sercem czuję

Opaskę z oczu na zawsze zdejmuję

Bo moje życie jest tylko moje

Innych podszeptów już się nie boję

nie boję

Bo życie moje tak kiedyś zakłamane

Dające iluzję co innych cieszyła

Nie było moje było mi nieznane

Lecz w końcu dusza prawdę o sobie odkryła

Teraz podążam własnymi ścieżkami

To ja wybieram co chcę a czego nie szukam

I choć bywa że spotykam się ze łzami

Własnego serca i duszy wolę dziś słuchać

Świat wokół mnie to echo przeszłości

Dni które skłoniły mnie do własnej mądrości

Dziś już nie widzę iluzji i złudzeń

Z wiarą i siłą już się nie trudzę

Duch mój przewodnik on prowadzi mnie i chroni

To dzięki niemu nie żyję dziś w pogoni

Samotnym wilkiem stać się chciałam

Szukającym swojego prawdziwego stada

Wilka silnego co z wilczycą zostanie

I pójdzie zawsze w drogi im nieznane

Dziś woła mnie głos głos duszy mojej

Choć on dla innych dziwny się wydaje

Lecz moje życie jest tylko moje

Nie oddam go nikomu

By stało mi się nieznane

By Stało się nieznane

Stało się nieznane