[Intro – konuşma] Bak… İnsan bazen konuşacak kimse bulamaz ya… Ben de gecelere anlatıyorum artık içimi. Çünkü insanlar dinler gibi yapıyor… Ama gece gerçekten susup dinliyor. [Verse 1] Sokak lambası yanıyor, ben yine yalnızım Sigara dumanı kadar dağınık hatıralarım Bir fotoğraf, bir şarkı, bir de içimde sen Hepsi aynı yerde, kalbimin en karanlık köşesinde ben Gülmeyi unuttum bazen farkında olmadan İnsan nasıl değişir, kendi bile anlamadan Eskiden hayallerim vardı, şimdi sadece uyku O da gelmiyor zaten, geceler hep uykusuz Soruyorlar “Nasılsın?” diye, cevap hep aynı “İyiyim” diyorum… çünkü başka cevap ağır geliyor Kimse dinlemek istemez bir kalbin kırılışını İnsanlar mutlu hikâyeleri seviyor. [Nakarat] Geceye anlattım seni, yıldızlar şahidim Unuttum dedim ama yalan söyledim Kalbim hâlâ adını sessizce söylüyor İnsan bazen gideni değil, kendini özlüyor Geceye anlattım seni, rüzgâr duydu beni Bir tek karanlık anladı içimdeki yangını Giden gitmiş, geri dönmez biliyorum Ama bazı acılar insanın içinde yaşıyor [Verse 2] Bir bankta oturdum geçen gece tek başıma Yağmur yağıyordu, kimse yoktu yanımda Şehir uyumuştu ama ben yine ayaktaydım Çünkü insan en çok geceleri hatırlar kaybettiklerini Adını söylemedim kimseye, içimde sakladım Bazı yaralar gösterilmez, ben de saklandım Belki sen çoktan unuttun o eski günleri Ama ben hâlâ yaşıyorum o son bakışını Kalbim yoruldu artık savaşmaktan İnsan en çok sevdiğine yeniliyor zaten Bir gün geçer diyorlar, her şey unutulur Ama bazı anılar mezar taşı gibi kalıyor insanın içinde. [Bridge – konuşma tarzı] Biliyor musun… İnsan bazen gitmek ister, her şeyi bırakıp… Ama giderse hatıralar peşinden gelir. Ben kaçmadım… Sadece susmayı öğrendim. [Nakarat] Geceye anlattım seni, yıldızlar şahidim Unuttum dedim ama yalan söyledim Kalbim hâlâ adını sessizce söylüyor İnsan bazen gideni değil, kendini özlüyor Geceye anlattım seni, rüzgâr duydu beni Bir tek karanlık anladı içimdeki yangını Giden gitmiş, geri dönmez biliyorum Ama bazı acılar insanın içinde yaşıyor [Outro] Neyse… Bazı insanlar gider… Bazı acılar kalır… Ve bazı geceler… Hiç sabah olmaz.