Intro
Gece ağır, sokaklar sessiz…
İnsan bazen yaşarken de eksilir…
Nakarat
Bu son sigaram, hatıra kalsın sana
Kül olup uçsam bile kalırım anılarda
Bir duman yükselir, adın karanlıkta
Ben giderim belki… ama izim kalır burada
Verse 1
Yorgun bir kalbin duvarında çatlaklar var
Gülüşler sahte, içimde fırtınalar var
Kimse bilmez içimde kopan bu sessizliği
Ben sustukça büyüdü yalnızlığın izleri
Bir sokak lambası gibi titriyor ömrüm
Her geçen gün biraz daha eksiliyorum
Sorarsan iyiyim derim, yalanım bu
Çünkü gerçeği söylesem kim duyar ki ruhumu
Nakarat
Bu son sigaram, hatıra kalsın sana
Kül olup uçsam bile kalırım anılarda
Bir duman yükselir, adın karanlıkta
Ben giderim belki… ama izim kalır burada
Verse 2
Bir gün gidersem ardımdan rüzgâr eser
Yarım kalan cümleler duvarda bekler
Bir fotoğraf sararır, bir şarkı kalır
Belki bir gece ansızın aklına düşer
Ben çoktan vazgeçtim bu dünyanın sesinden
Kalbim yoruldu sustu kendi nefesinden
Şimdi sadece bir duman, bir iz, bir anı
Kalan tek şey belki de bu şarkının adı
Nakarat (Final)
Bu son sigaram, hatıra kalsın sana
Kül olup uçsam bile kalırım anılarda
Bir duman yükselir, adın karanlıkta
Ben giderim belki… ama izim kalır burada