Çocuk Olmak suçtu

[Intro – Fısıltı]
Biz…
Sadece çocuktuk…
[Verse 1]
Temiz duygularla şarkılar söylerdik biz,
Dizimiz kanardı ama kalbimiz tertemiz…
Mahalle aralarında kurduğumuz hayaller,
Bir akşam vakti sustu, dağıldı hevesler.
Zaman sertti, yüzümüze çarptı,
Oyun sandığımız hayat karardı.
Her birimiz savrulduk başka bir yana,
Kimi sustu, kimi küstü dünyaya…
Kiminin babası toprağa girdi sessizce,
Kimininki demir kapılar ardında gecelerce…
İşte o gün hayat büyüttü bizi zorla,
Çocukluğumuzu gömdü bir anda.
[Nakarat – Yavaş, Keman Yükselerek]
O bir defa öldü…
Biz her gece toprağa girdik.
Nefes aldık ama
İçimizden eksildik…
Cadde cadde kaçtık suçlu gibi,
Sokak sokak sustuk gizli gizli…
Suçumuz neydi söyleyin şimdi?
Sadece çocuk olmaktı…
[Verse 2]
Bir daha toparlayamadım kendimi,
Aynada kaybettim eski beni.
Gülüşlerimiz yarım kaldı bir yerde,
Çocukluğumuz kaldı o akşam ezanında.
Kimse sormadı ne yaşadın diye,
Omuzlarımıza yüklenen o geceyi…
Güçlü ol dediler, ağlama dediler,
Ama biz zaten içimizde öldük.
[Final – Şiir / Fısıltı]
Bazıları bir kez ölür…
Bazıları her gece.
Biz mezar taşımız olmadan
Toprağa giren çocuklardık…
Ve kimse fark etmedi.

Kemanlı slow arabesk rap, derin erkek vokal, düşük tempo, içe işleyen sözler ve ağır duygu geçişleri