Czas to chwila

Nie płacz po mnie proszę Nie chcę czuć twoich łez

Wiesz że ich nie znoszę Zawsze lubiłam twój śpiew

Bo gdy nuciłeś mi słowa Kojące każdy zły dzień

Nie chciałam przed deszczem Się chować

Widziałam w nim tej letniej nocy mój sen

Wiem że czujesz się samotny Gdy cisza i pustka panuje

Gdy pijesz o świcie kawę

Lecz smaku jej wcale nie czujesz

Widzę jak bardzo się starasz

Normalnie iść dalej przez życie

Lecz nie ukryjesz swych łez

One są moim odbiciem

Nie nie nie

Nie ukryjesz łez są moim odbiciem

Czas to chwila każdy dzień zamyka

Ucieka słońce I kończy się muzyka

Noc staje się słowem w niebie zapisanym

Dla kogoś żywym Dla innych nieznanym

I tylko w tej chwili gdy koniec nastaje

Przychodzi do serca jesień w listopadzie

Nie stajesz się kwietniem ani też majem

Twa dusza jest nocą pustką i żalem

Lecz musisz wiedzieć- koniec to początek

Kiedyś ponownie po nocy wzejdzie słońce

Bo więź ta silna co dwa serca związała

Przetrwa przez wieki w pamięci będzie trwała Będzie trwała

Nie płacz nade mną proszę

Kiedyś znów się spotkamy

Pójdziemy ponownie razem

Nasz świat będzie tak znany

I wiosna też zagości

W twoim i moim świecie

Nie będzie już wtedy istotne

Czy to jest luty czy też kwiecień

Wiem że gdy cisza nastaje

Wokół są tylko wspomnienia

Samotny nagle się stajesz

Uciekasz do swojego cienia

Twój blask nie jest tak jasny

W półmroku stoi zamknięty

Tak pogubiony tak martwy

Tak do życia wcale niechętny

Tak pogubiony tak martwy

Tak do życia niechętny Do życia niechętny

Co ma go teraz obudzić

Wyrwać z tej ciemnej nocy

By znów mógł bez bólu kroczyć

By mroku tego nie znosić

Powiedz choć jedno słowo

Wyślij mi jedno spojrzenie

Bym mogła być twą opoką

W wietrze twoim spełnieniem

W wietrze spełnieniem

Czas to chwila każdy dzień zamyka

Ucieka słońce I kończy się muzyka

Noc staje się słowem w niebie zapisanym

Dla kogoś żywym Dla innych nieznanym

I tylko w tej chwili gdy koniec nastaje

Przychodzi do serca jesień w listopadzie

Nie stajesz się kwietniem ani też majem

Twa dusza jest nocą pustką i żalem

Lecz musisz wiedzieć- koniec to początek

Kiedyś ponownie po nocy wzejdzie słońce

Bo więź ta silna co dwa serca związała

Przetrwa przez wieki w pamięci będzie trwała Będzie trwała

Pamiętasz naszą rozmowę?

Mówiłam ci byś wiedział

Będę twym każdym słowem

Z tym wiatrem co będzie ci szeptał

A kiedy burza przyjdzie

Spokój twój zburzyć latem

Będę w ogrodzie motylem

I tym jednym twoim kwiatem

Byś poczuł ten spokój w sobie

Nadzieję na lepszy dzień

Bo to co się kończy z chwilą

To tylko tej nocy sen Nocy nocy sen

Wszyscy wracamy do źródła

Stajemy się jednym istnieniem

Nie ma kolejnego jutra

Spokój jest czyimś spełnieniem

Bo kiedy dzień się staje

Dniem tym ostatnim w podróży

Odchodzisz na wieczne kraje

Gdzie chwili już nie zgubisz

Nie nie Nie zgubisz

Bo przecież czas to chwila

Każdy dzień w końcu zamyka

Lecz choć przychodzi ta noc

W sercach nadal gra muzyka

Bo koniec to tylko początek

Słońce ponownie wschodzi

Łzy w jego promieniach nikną

By czyjeś serce rozpogodzić

Serce rozpogodzić