Prawda dwóch spojrzeń

Nad wodą piękną i czystą

Oceanem myśli i zdarzeń

Stoją osnute powłoką mglistą

Znieruchomiałe ku sobie dwie twarze

I choć patrzyły jakby w drugie oczy

Przeszywając spojrzenie na wskroś

Ocean w ich toni jedynie broczył

Chcąc zmyć z tej pustki ich marny los

Zmyć z pustki ich los

ich los

Wokół panował głuchy pomrok

Jakby świat miałby nagle się zatrzymać

I Tylko postacie wpatrzone w siebie

Chciały tą pustką teraz oddychać

Co je skłoniło do bycia posągiem?

Czy życie tak ich sponiewierało?

Nie wiedział nikt, ni wiatr nad lądem

Ni ich martwe znieruchomiałe ciało

I choć dzień piękny się zapowiadał

Słońce wygoniło mgłę za ocean

To jakby los im okrutny nakazał

Stać za te grzechy własnego istnienia

Tylko sam bóg widział ich walkę

Ich niemoc i wole by się poruszyć

By zrzucić ten ciężar tą kukłę Tą lalkę

I Łzami - pustkę w spojrzeniach zagłuszyć

Łzami Pustkę zagłuszyć

Zagłuszyć

Może i stałoby się jakby chcieli

Może poruszyłby wiatr ich sumienia

Może zlitowałby się nad nimi bóg

Widząc ich za winy ciągłe cierpienia

Może by uspokoił ogromy wód

By oczy mogły w swej głębi zatonąć

Poczuć ten spokój swój własny trud

I w końcu bez grzechu na lądzie odpocząć

A może ta niemoc co ciągle ich woła

Ta pustka panująca na dzikich wodach

Otworzy ich serca od nowa i zgoła

By mogli ku sobie to życie przywołać

By mogli życie przywołać

Ku sobie przywołać

Nad tymi wodami

Falami z tafli luster zdobionymi

Stoją- stoją dwie postacie - jakby bez siły

Odbicie ich przy każdym wietrze

Bardziej i bardziej prawdziwe było

Nikt chyba nie chciał

by w tej kipieli ich dusze rozmyło

Ich dusze rozmyło dusze rozmyło

Bo

może spojrzenia Co utonęły w sobie

Znieruchomiały na wieki

zostając tym jednym słowem

Może to nie wina żadna

Ni grzechy z dawien niesione

Lecz przysięga im znana

Słowa sobie wzajemnie złożone

Słowa wzajemnie złożone

Sobie złożone

Może w tej toni w tej pustce

Głębia właśnie jest ukryta

Schowana przed wszystkimi

Przez nikogo nie zdobyta

Może to ich z dawien życie

Może to

Nieodkryte oceanu tajemnice

Nie nie nie

Nieodkryte

Oceanu tajemnice

Może to

Ich prawdziwe życie

Ich ich

Ich życie

Bo pustka nie musi być pustką

Może być ukrytą z dawien prawdą

Ni twoją ni moją ni żadną

Tylko

Prawdą dwóch spojrzeń

Tych Znieruchomiałych postaci

nad tym lądem Tym tym lądem

Prawdą dwóch ku sobie

Zwróconych spojrzeń

Prawdą ku sobie zwróconych spojrzeń

Dwóch spojrzeń

Tych dwóch spojrzeń

Nananananananananaeeeeeeeeeeeeeenananananananananananananaeeeeeeeeeeeeenanananananananananananananananana

Tych dwóch spojrzeń

Dwóch spojrzeń