(Intro – boğuk vokal efektiyle)
Herkes “başardın” dedi, ama ben kendimi unuttum…
Bir aynaya baktım… karşımda kimse yoktu.
Gölge bile yabancıydı…
⸻
(Verse 1)
Koştum hep, durmadım
Para, saygı, sükse derken ruhumu kuruttum
Gözümde hep “bir adım daha”
Ama her adımda biraz daha kaybettim kendimden sana
Lüks sokaklar, pahalı markalar
Ama bi’ sıcak sarılma etmedi yerini onlar
Sahne ışığı parlıyo üstümde
Ama içim karanlık, gülüşüm sadece süs be
Herkes yanında sanırsın, ama
Bi’ düş, bak kim tutar seni arkanda?
Başarı dedikleri şey var ya…
Kazanırsın ama ödersin ruhunla aslında
⸻
(Nakarat)
Kendime uzak kaldım, ne yoldayım ne vardım
Her şey tamam derler ama ben hep yarım
Yüzümde maskeler, içimle küsüm
Kazandım sandım, ama ben yoktum içinde bu gümüşün
Kendime uzak kaldım, ne seninle ne bensiz
Bu dünya bana dar, ne özgürüm ne tutsak siz
Kendime uzak kaldım…
Aynada sadece bir suret var artık
⸻
(Verse 2)
Dostum dediklerim bilet kesti sırta
Sıfırdan başladım, her satırda bir yara
Başarı mı dedin? Onlar için belki
Ama ben geceleri hâlâ eski yastığımda değilim ki
Annem diyo “Artık oldun sen adam”
Ama bilmez ki, içimde hâlâ o kayıp zaman
Baba hayali bile yoktu bende
Şimdi ben baba oldum ama çocukluğum peşimde
Dışarıdan cool görünürüm belki
Ama içim hâlâ “ben kimim?” diye seslenir sessizce
İnsan en çok kendini kaybedince anlar
Ne parayla ölçülür, ne kalabalıkla tamamlanır
⸻
(Nakarat – tekrar x2,)
Kendime uzak kaldım, ne yoldayım ne vardım
Her şey tamam derler ama ben hep yarım
Yüzümde maskeler, içimle küsüm
Kazandım sandım, ama ben yoktum içinde bu gümüşün
⸻
(Outro – beat yavaşlarken fısıltı sesiyle)
Bu hayat bana her şeyi verdi…
Ama beni benden aldı…
Gölge… sadece bir isim değil artık…
Ben, kendi gölgeme bile yabancıyım.