Yeter Ulan

Yeter ulan!

Yeter bu düzenin, bu yalanın, bu iki yüzlünün!

Susmam, susturamazsın!

Rap’teyim, devrimdeyim, lanet olsun sistemine!

Çek lan elini üstümden, ben köle değilim!

Karnım tok yalanına, sokarım sistemin dilini!

Ayakta kaldım, dişimle, tırnağımla

Sen otur orda, ben savaştayım her mısrağımda!

Adalet dedik, sik bile yok lan ortada,

Herkes satılmış, dostum gülüyor torbada

Kim çalışır, kim kazanır?

Kimin anası ağlar, kimi siktirip Dubai’de yan gelir yatar!

Ben burdayım, mikrofon elimde

Sikmişim ününü, ben doğruluğun peşinde

Rap değil bu, bu bir isyan

Sana lafım yoksa, henüz tanışmamışız ulan!

Yeter ulan! Bu ne biçim düzen!

Biri yer, biri bakar, adaletse bu ben de siksin bu düzen!

Yeter ulan! Herkes maskeli piç

Sokaklar karanlık, sistem baştan aşağı göt!

Cebimde sıfır, içimde kin

Yaşamadım lan ben, resmen hayatta çürüdüm

Kardeş dediğim döndü, baba dediğim sustu

Bu kalem bana kaldı, yazdım lan, doluyu kustum!

Bana akıl verme, yaşamadın benim gibi

Ne umutla büyüdüm, ne de pamuk gibi

Ayakkabım eski, ruhumun da tabanı delik

Yine de çıktım sokağa, her gece deli gibi rap’imle seviştim!

Beni anlatmaz kitap, beni yazmaz tarih

Benim hayatım dizide değil, bıçağın ucunda bariz

Kafama sıktılar hayalle, gene de ölmedim

Beat varsa hayattayım, mikrofonda söverim!

Yeter ulan! Bu ne biçim düzen!

Biri yer, biri bakar, adaletse bu ben de siksin bu düzen!

Yeter ulan! Herkes maskeli piç

Sokaklar karanlık, sistem baştan aşağı göt!

Bu şarkı sana değil, ama sen de üstüne alındıysan… demek ki boş değilmiş!

Ben kelimemle döverim, adımı yaz duvara:

“Yeter ulan!” dedim ve başladım yakmaya bu duvarı.

—————