Yolumda ateş

(Nakarat)

Yolumda ateş var, yürürüm yanmadan

Düşmanım çok ama duramam aniden

Kelimem silah, beynim bir karargâh

Hayat bana zorladı, ben dedim: “Devam!”

(Verse 1)

Yüzümde maske yok, gerçek bu sahne

Düştüğüm her yerde kalktım bi’ daha ne?

Zihnim labirent, içimde milyon söz

Hepsi barut gibi, patlar bi’ anda öz

Beton sokakta doğdum, toz ve is

Yalanla beslenenler boğulur sessiz

Benim kalemim, benim kaderim

Kaç kere yıktılar ama hep geldim geri

Sokakta öğrenilen dersler ağır

Kardeşim yoksa ışığın bile seni satar

Adalet bir hayal mi, ya da ilüzyon?

Ben savaşıyorum hâlâ, içimden gelen son

(Nakarat)

Yolumda ateş var, yürürüm yanmadan

Düşmanım çok ama duramam aniden

Kelimem silah, beynim bir karargâh

Hayat bana zorladı, ben dedim: “Devam!”

(Verse 2)

Akışım hızlı, düşüncem keskin

Hayat satrançsa, ben vezirle geldim

Ceza gibi, kelimeyle kurşun at

Ruhumu tanı, ben geldim karanlıktan

Karanlık gecede, sokakta ritim

Hayatım soundtrack gibi, beatim bitik

Ama içimde hâlâ umut var

Her darbe bana yeni yol açar

Gözümde hedef, kulağımda siren

Geçmişim arkamda, önümde bir tren

Raydan çıkmam, çizgim nettir

Savaşsan da benimle, stilim settir!

(Nakarat – x2)

Yolumda ateş var, yürürüm yanmadan

Düşmanım çok ama duramam aniden

Kelimem silah, beynim bir karargâh

Hayat bana zorladı, ben dedim: “Devam!”