(Intro)
Ik kijk in de spiegel, de waas is eindelijk voorbij.
Geen roes, geen damp, geen verdoving voor mij.
Ik claim mijn eigen leven weer op. Luister.
(Verse 1)
De mist in mijn hoofd is eindelijk opgetrokken,
Ik ben niet meer gevangen, ik ben niet meer aan het gokken.
Die grijze sluier van de tabak heb ik laten gaan,
Geen ketting meer om mijn nek, geen as op mijn bestaan.
Mijn longen zijn schoon, mijn adem is diep en vrij,
Ik verbrak de cirkel, die verstikkende rij.
Geen rookgordijn meer waar ik me achter verberg,
Mijn discipline is mijn motor, mijn wilskracht een berg.
(Verse 2)
En dan was er het blowen, die dagelijkse sleur,
Het dempte de kleuren, het stal mijn humeur.
Ik dacht dat het hielp om de wereld te verdragen,
Maar ik zat in een bubbel, al die nachten en dagen.
De bank hield me vast, de luiheid nam de overhand,
Ik was fysiek aanwezig, maar mijn geest was in dromenland.
Ik heb de vloeitjes verbrand, de grinder weggedaan,
Ik hoef niet meer suf door het leven te gaan.
Ik ben weer scherp, ik ben weer alert en aanwezig,
Niet meer met die eeuwige walm in mijn hoofd bezig.
(Refrein)
Geen glas in mijn hand, geen as in mijn bak,
Geen witte lijnen, geen blowen, ik ben uit dat vak.
Geen valse rust, maar echte kracht in mijn geest,
Ik ben sterker dan de drang die er is geweest.
Van de ketens bevrijd, mijn fundament staat vast,
Ik heb een schone lei nu, zonder die oude last.
(Verse 3)
De coke was de jager, het hield me uit mijn slaap,
Ik was een schaduw van mezelf, een nerveuze schaap.
Die witte leugens op tafel, de hartslag te hoog,
Terwijl ik mezelf en de wereld constant bedroog.
En de drank was de vloeibare muur om me heen,
Het maakte me doof, het maakte me alleen.
De katers zijn weg, de black-outs zijn gestopt,
De bron van die onrust is nu eindelijk afgedopt.
Ik hoef niet te vluchten in drank of in troep,
Ik luister niet meer naar de verleidende roep.
(Bridge)
Het was een oorlog in mijn bloed, een gevecht tegen vier,
Tegen tabak, tegen drank, tegen wit en het groene plezier.
Ik koos voor de rauwe waarheid, de pure essentie,
Volledige focus, totale aanwezigheid, geen absentie.
(Verse 4)
Mijn wilskracht is een spier, getraind in de strijd,
Ik ben de eigenaar geworden van mijn eigen tijd.
Als de verleiding roept, sta ik stil als een rots,
Ik draag mijn nuchterheid nu met een oprechte trots.
Ik zie de wereld weer helder, de kleuren zijn echt,
Ik heb gewonnen in dit loodzware gevecht.
De vrijheid smaakt zoet, als de eerste lentedag,
Ik begin elke morgen met een oprechte lach.
(Outro)
Houd deze lijn vast, ik laat het nooit meer vieren.
Ik heb de kracht getoond om mijn eigen leven te versieren.
Geen rook, geen drank, geen lijnen, geen waas.
Ik ben de koning van mijn koers, ik ben mijn eigen baas.
Dit is mijn overwinning.
Ik adem diep.
Ik ben hier.
Hillywood Records
TheBigB
