(Intro)
Ester, het enige wat jij kent is geweld en vernedering.
Ik was veel te lief voor je dat is maar niet in dank afgenomen maar jij bent kech en een bitchclap was terrecht.
Verder met me leven zonder jou.
Kijk haar gaan in die wagen. Eerst de sleutels pakken, de tank volgooien met mijn vertrouwen, en dan vol gas wegrijden zodra de buit binnen is. "Ik hou niet meer van je"? Nee, je hield van de wielen, Esther. Houd die wagen maar, stop hem maar ergens waar het pijn doet.
(Verse 1)
Daar sta je dan, met die lege blik en die neppe lach,
Elke dag hetzelfde liedje, elke dag dezelfde zwarte dag.
Je bent gewend aan de bodem, gewend aan het vuil,
Aan mannen die je gebruiken als een gebruiksvoorwerp, een lege kuil.
Je zoekt ze uit, de types zonder ruggengraat en zonder eer,
En elke keer als ze je breken, dan smeek je om nog meer.
Wat is dat voor zieke drang? Wat is dat voor honger naar de pijn?
Je wilt niet gerespecteerd worden, je wilt alleen maar klein zijn.
Je vraagt om een bitchklap van het leven, die krijg je nu verbaal,
Want jouw acties zijn de definitie van een smerig verhaal.
(Verse 2)
Laten we praten over die auto, die deal die je sloot,
Terwijl je ondertussen de liefde in de achterbak doodschoot.
Je had de wielen nodig voor je vlucht,
En zodra de papieren getekend waren, was je uit de lucht.
"Ik betaal je terug," zei je met die valse, trillende stem,
Terwijl je al plannen maakte voor de volgende rem.
Houd die auto maar, Esther, rij hem maar recht de afgrond in,
Elke kilometer die je maakt is een herinnering aan je eigen gewin.
Stop die auto in je reet, samen met je neppe spijt,
Je bent de allergrootste fout van mijn hele godvergeten tijd.
(Chorus)
Je wilt de vernedering, je zoekt de vrieskou,
Er is geen spatje zelfrespect meer over in jou.
Je kiest voor de verspilling, je kiest voor het riool,
Houd die wagen, houd je leugens, houd je neppe traan,
Je bent voor mij vanaf vandaag op de vluchtstrook gaan staan.
(Verse 3)
Je speelt met gevoelens als een kind met een kapot speeltje,
Je bent verslaafd aan de chaos, aan de onrust in je kop,
En elke keer als het goed gaat, dan zet jij er een harde stop op.
Je wilt behandeld worden als vuil, want dat is wat je kent,
Omdat je diep van binnen weet dat je niks beters gewend bent.
Die mannen die je niet respecteren? Dat zijn jouw spiegels nu,
Ze laten je zien wat je waard bent: een goedkoop, leeg continu.
Je bent een parasiet op wielen, een dief van de nacht,
Die dacht dat ze met een auto ook mijn trots had geslacht.
(Outro)
De rit is voorbij. De motor valt stil.
Je bent niks meer dan een bittere, nare pil.
Houd die auto, houd die schuld, houd je eenzame weg,
Je bent verleden tijd, dat is alles wat ik zeg.
Dag Esther. Veel plezier met je rit naar beneden.
Je bent uitgewist. En kanker hard gedist
Ga maar weer op zoek naar een man
Die je alleen maar in elkaar slaan kan dat is wat jij gewend bent dat is wat je echt lekker vindt dat is wat jij wil.
Succes met je leven.
Hillywood Records
TheBigB
