(Intro)
Bijna niemand kent het koninklijk geheim,
Van inteelt voor het familie domein het ging om het geld, het liep uit de hand. Letterlijk en figuurlijk!
Ik schaam me voor de geschiedenis van me land.
Yo, zet die beat stil, luister naar dit verhaal,
Van blauw bloed, witte boorden en een vage moraal.
Niet die sprookjes uit de boeken, niet die neppe pracht,
Maar de rauwe waarheid over hoe de inteelt wacht.
In de paleizen van Den Haag, achter gouden gordijnen,
Zagen we de menselijke maat langzaam verdwijnen.
(Verse 1)
We trappen af met Willem Twee, de man van de strijd,
Maar genetisch gezien was hij de weg al kwijt.
Zat daar op zijn knol, maar kon zijn grip niet houwen,
Met een misvormd handje waar je niks op kon bouwen.
Een inteelt-figuur, recht uit een duistere droom,
Een rotte zijtak aan de Oranje-stamboom.
Hij trouwde zijn nichten, hield het bloed in de kring,
Terwijl zijn eigen lichaam langzaam in de afgrond ging.
Het was een puinhoop, een zootje, een medisch debacle,
Zijn hele bestaan was een genetisch mirakel.
De macht moest blijven, het goud in de kluis,
Ten koste van de gezondheid in het koninklijk huis.
(Verse 2)
Maar hou je vast voor de klap, want hier komt nummer Drie,
Koning Gorilla, de koning van de anomalie.
Geen greintje fatsoen, alleen maar drift en geweld,
Het resultaat van een stamboom die verkeerd was geteld.
Zijn kaak stond scheef, zijn ogen hingen op halfzeven,
De natuur zei: "Stop!", maar hij bleef maar leven.
Zijn eigen vrouw was zijn nicht, een dubbele fout,
Geen wonder dat de hele dynastie werd benauwd.
Zijn zonen stierven jong, de lijn was zo broos,
De genenpoel was een troebele, stilstaande sloos.
Hij was de kampioen van de verkeerde verbinding,
Een levend bewijs van een bloedlijn-versmalling.
Zijn woede was legendarisch, zijn lichaam een wrak,
De prijs van de inteelt die zijn ruggengraat brak.
(Bridge)
Het is de inteelt van de Oranjes, de vuile was,
Huwelijken gesloten in een gouden moeras.
Niet voor de liefde, maar voor de centen en macht,
Terwijl de biologie in een hoekje zachtjes lacht.
(Verse 3)
Kijk naar die koppen, die blikken, die rare gebaren,
Dat is wat je krijgt na honderden jaren.
Van trouwen in de familie, van "ons kent ons" bloed,
Het resultaat was zelden echt gezond of goed.
Onze geschiedenis is gebouwd op dit wankele fundament,
Een zootje ongeregeld dat niemand echt kent.
Want al die oude sporen, dat DNA-gebrek,
Dat zit nog ergens diep, in een donker vertrek.
Je kunt het wel mixen met Argentijns bloed,
Maar de echo van vroeger die verdwijnt niet zo goed.
De genetica liegt niet, het dossier is geopend,
Terwijl de rest van het volk er braaf achteraan loopt.
(Outro)
Dus als je ze ziet zwaaien vanaf dat balkon,
Denk dan aan de inteelt waar het allemaal begon.
Geen sprookje, geen glitter, maar een rauwe les,
In hoe biologie afrekent met koninklijk succes.
Het is de waarheid, het rauwe verhaal,
Van de Oranjes en hun genetische diefstal.
Vrede.
Hillywood Records
TheBigB
