Czekam na weekend

To dla Ciebie.

Wszystko.

Poniedziałek rano, budzik wierci dziurę w głowie

Wstaję zanim słońce w ogóle cokolwiek powie

Zimny prysznic, szybka kawa, kluczyki w stacyjce

Wjeżdżam w ten miejski syf, w tę codzienną gonitwę

Wokół same wilki, każdy chce wyrwać swój kawałek

A ja mam pancerz, bo wiem, co czeka mnie w finale

Telefony dzwonią, maile sypią się jak gruz

Jadę przez to bagno, wbijam kolejny bieg i luz

Nie robię tego dla braw, ani dla pustej ksywy

Znoszę ten chaos, by nasz weekend był prawdziwy

Każda godzina w korku, każdy stres i nerw

To cena, którą płacę za ten moment bez przerw.

Cały tydzień zapierdolu, byle do soboty

Działam z myślą o Tobie, omijam kłopoty

Gdy miasto mieli ludzi, ja trzymam pion twardo

By w weekend rzucić świat do stóp z pogardą

Tylko Ty i ja, reszta nie ma znaczenia

Dla tych dwóch dni spokoju wychodzę z cienia.

Środek tygodnia, tempo wcale nie zwalnia

Presja rośnie, dusi jak jebana pętla

Ludzie gadają o niczym, marnują mój czas

A ja w myślach widzę tylko Twoją twarz

To jest moje paliwo, gdy brakuje sił na zakręcie

Gdy mam ochotę rzucić to wszystko w jednym momencie

Zaciskam zęby, podpisuję, załatwiam, biegnę

Buduję ten azyl, zanim ze zmęczenia legnę

Każda złotówka zarobiona w tym wirze

Ma służyć nam, byśmy byli siebie bliżej

Nie dla szpanu na mieście, nie dla drogich szmat

Ale byśmy w sobotę mogli olać cały świat.

Cały tydzień zapierdolu, byle do soboty

Działam z myślą o Tobie, omijam kłopoty

Gdy miasto mieli ludzi, ja trzymam pion twardo

By w weekend rzucić świat do stóp z pogardą

Tylko Ty i ja, reszta nie ma znaczenia

Dla tych dwóch dni spokoju wychodzę z cienia.

Piątek wieczór, wreszcie zamykam te drzwi

Zrzucam z siebie ten ciężar, co na barkach mi tkwi

Wyłączam telefon, niech sobie dzwonią w próżnię

Teraz liczy się tylko to, że jesteśmy tu luźnie

Patrzę jak śpisz, albo jak robisz herbatę

Warto było znosić ten cały cyrk i stratę

Czasu i nerwów tam na zewnątrz, w hałasie

Bo tutaj czas stoi w miejscu, w naszej własnej klasie

To jest ten moment, po to tyram jak wół

Żebyśmy mogli razem usiąść, przytulić się w pół

Tydzień wycięty z życiorysu, oddany w ofierze

Dla tych chwil z Tobą, w które jedynie wierzę.

Tylko Ty.

I spokój.