MIÑA

Cando pecho os ollos vólvote ver,

sentada na cociña, facéndome rir.

O teu amor sinxelo, a túa mansedume,

son faros que alumian a vida en min.

A túa voz quedou no vento,

nos días tranquilos e no amanecer.

Cada palabra túa, cada consello,

gardareinos sempre no meu corazón.

Grazas por tanto, avoa querida,

polo teu agarimo, polo teu calor.

Aínda que esteas lonxe, sinto a túa vida

vivindo en min coma unha canción.

Non hai distancia que apague o que fomos,

nin o tempo borra o teu querer.

Todo o que son levo da túa man,

porque o teu amor nunca vai morrer.

Grazas por tanto, avoa querida,

polo teu sorriso e o teu corazón.

Aquí no meu mundo segues comigo,

coma unha caricia feita canción.