Tęsknię

Siedzimy obok siebie.

A jakby dzielił nas ocean.

Jesteś na wyciągnięcie ręki, czuję twoje perfumy

Siedzimy w tym pokoju, a jakbyśmy byli w środku tłumy

Obcych ludzi. Patrzysz w okno, ja patrzę w stół

Ta cholerna cisza dzieli nas idealnie na pół

Nie ma krzyków, nie ma kłótni, nie latają talerze

Jest tylko ten chłód, w który coraz mniej wierzę

Że to minie. To milczenie waży tonę, zgniata płuca

Chciałbym coś powiedzieć, ale słowo się nie rzuca

Na wiatr. W gardle mam supeł, zaciśnięty mocno

A w głowie huragan, myśli biją się owocno

O to, kto pierwszy pęknie, kto zburzy ten mur

Jesteś tu fizycznie, ale duchem – chłodny chór.

Moje usta milczą, zasznurowane strachem

Ale serce krzyczy, wali pod tym gzymsem i dachem

Tak głośno, żebyś usłyszała ten niemy wrzask

Że wciąż tu jestem, choć gaśnie nam blask

Cisza rozrywa od środka, jak tępy nóż

Proszę, usłysz to bicie i nie milcz już.

Mówią, że milczenie jest złotem, gówno prawda

Milczenie to rdza, co zżera nas od dawna

Boli bardziej niż słowa, co tną jak żyletki

Wypalamy się powoli, jak tanie setki

Patrzę na twój profil, znam go na pamięć przecież

Jesteś moją kobietą, moim miejscem na świecie

Więc dlaczego to milczenie buduje fortecę?

Chcę ją rozbić, ale nie mam siły, tylko hecę

Własnych emocji. To ciśnienie rozsadza skronie

Siedzimy tak blisko, a parzą mnie dłonie

Od tego dystansu. To paradoks, chora gra

Czekam na jeden gest, na koniec tego tła.

Moje usta milczą, zasznurowane strachem

Ale serce krzyczy, wali pod tym gzymsem i dachem

Tak głośno, żebyś usłyszała ten niemy wrzask

Że wciąż tu jestem, choć gaśnie nam blask

Cisza rozrywa od środka, jak tępy nóż

Proszę, usłysz to bicie i nie milcz już.

Może to próba? A może to już koniec taśmy?

Zanim światła zgasną, proszę, chociaż to wyjaśnijmy

Nie werbalnie. Spójrz mi w oczy, tak głęboko

Zrozumiesz, że ten spokój to tylko oko

Cyklonu. We mnie wszystko wyje, szarpie i drży

Każda sekunda tej ciszy to są puste dni

Wysyłam sygnał, prosto z pompy, na twoje pasmo

Mam nadzieję, że odbierzesz, zanim zrobi się ciasno

Od niedopowiedzeń. Krzyczę sercem, bo usta nie mogą

Stoję w miejscu, choć chciałbym ruszyć drogą

Do ciebie. Usłysz ten hałas w mojej klatce

Zanim cisza postawi krzyżyk na naszej matce-nadziei.

Moje usta milczą, zasznurowane strachem

Ale serce krzyczy, wali pod tym gzymsem i dachem

Tak głośno, żebyś usłyszała ten niemy wrzask

Że wciąż tu jestem, choć gaśnie nam blask

Cisza rozrywa od środka, jak tępy nóż

Proszę, usłysz to bicie i nie milcz już.

Usłyszysz?

Serce krzyczy.

Usta milczą.