Parówki

(Wers 1):

W mroku miasta, chłód bije w twarz,

Reklamówka w dłoni, a w sercu gniewny głaz.

Człowiek zmęczony, powrót z bazaru,

W torbie parówki, symbol dnia z szarego koszmaru.

(Pre-Chorus):

Czuł ciężar codzienności, rutynę jak cień,

Nie zauważył, gdy los rzucił swój cień.

(Chorus):

Zgubione parówki, gdzie się skryły?

Gdzieś między chodnikiem, a snem złym.

Zgubione parówki, duszy okruchy,

Metalowy lament, upadek próżni.

(Wers 2):

Sznurówki splątane, kroki jak w bitwie,

Pęknięte latarnie w tej miejskiej gonitwie.

Pod nogami coś twardego – to nie kamień,

Parówek brak, a serce drży jak ocean.

(Pre-Chorus):

Spogląda wstecz, czując lodowaty dreszcz,

Czy świat to żart, czy może test?

(Chorus):

Zgubione parówki, gdzie się skryły?

Gdzieś między chodnikiem, a snem złym.

Zgubione parówki, duszy okruchy,

Metalowy lament, upadek próżni.

(Bridge):

W ogniu gniewu, zadaje pytania:

Czy to kara, czy cena przetrwania?

Echo ciszy, odpowiedzi brak,

Życie bez parówek – jak pusty smak!

(Solo):

(Instrumentalna eksplozja gniewu i rozpaczy)

(Chorus):

Zgubione parówki, gdzie się skryły?

Gdzieś między chodnikiem, a snem złym.

Zgubione parówki, duszy okruchy,

Metalowy lament, upadek próżni.

(Outro):

Świat drwi z człowieka, co parówki gubi,

W metalowym piekle, ból się nie zgubi.

Historia życia, parówek brak,

Ślad na chodniku, codzienny wrak.