Liopleurodon (Irish Version)

I sean-aimsir, nuair a bhíodh fathaigh ag fánaíocht,

Insíonn gach tonn rúndiamhair san am atá thart,

Ag imeacht a shean-cheol uaigneach sna sruthanna,

An féidir leat iad a chloisteáil i gceo an ómra?!

Le fiacla cosúil le hairgead agus croí chomh fiáin,

I rithim an uisce leanann sé thú,

Tá m'intinn tar éis é a ghabháil sa phictiúr,

Sna dathanna is áille díreach domsa.

[Réamh-Chór] Sa ghorm dhomhain ina ndamhsaíonn scáthanna, Faoi ghloine bhog airgid na gealaí!

A Lioplóradán, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Faoi sholas geal na gealaí, fánaíonn sé aigéin an domhain,

Á iompar ag na sruthanna amháin,

Níl a fhios ag Lioplóradán fiú an ceann scríbe,

Faigh amach leis rúin an aigéin.

Le giall cruach láidir,

stróiceann sé cnapáin mhóra feola óna chreiche,

Le gach stróc dá eití cuireann sé dúshlán na taoide,

Tá sé ag seasamh i gcoinne a bháis!

Iompraíonn an t-am an domhan ar eití leochaileacha,

Finscéal sa ghorm a bhíonn i gcónaí ag iarraidh níos mó!

A Lioplóradán, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Faoi na réaltaí, de réir mar a leathnaíonn an oíche, insítear scéalta a chrógachta go grámhar,

ó chogarnaí na seanóirí go dtí na finscéalta a tugadh anuas...

A Lioplóradán, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Mar sin máirseálaimid lenár gcinn ard,

Lioplóradán, snámhaimis tríd an aigéan gan teorainn.