[Vers 1]
In de oude tijden, toen reuzen rondzwierven,
Elke golf vertelt een mysterie uit het verleden,
Zijn oude melodie drijft eenzaam in de stromingen,
Kun je ze horen in de amberkleurige schemering?!
[Vers 2]
Met tanden als zilver en een hart zo wild,
In het ritme van het water volgt hij je,
Mijn geest heeft het in het beeld gevangen,
Alleen voor mij, in de mooiste kleuren.
[Pre-Chorus]
In het diepe blauw, waar schaduwen dansen,
Onder de zachte, zilveren gloed van de maan!
[Refrein]
Liopleurodon, sta op, hoog,
Met een hart van donder en een geest om te vliegen,
Gezien de beproevingen zullen we niet buigen,
Samen veroveren we, we staan tot het einde.
[Vers 3]
In het bleke maanlicht doorkruist hij de wereldzeeën,
Alleen gedragen door de stromingen,
Zelf Liopleurodon kent het doel niet eens,
Ontdek met hem de geheimen van de oceaan.
[Verse 4]
Met een krachtige stalen kaak,
Hij scheurt grote stukken vlees uit zijn prooi,
Met elke slag van zijn vinnen trotseert hij de getijden,
Hij weigert zijn dood te accepteren!
[Pre-Chorus]
De tijd draagt de wereld op breekbare vlinders,
Een legende in het blauw die steeds meer wil!
[Refrein]
Liopleurodon, sta op, hoog,
Met een hart van donder en een geest om te vliegen,
Gezien de beproevingen zullen we niet buigen,
Samen veroveren we, we staan tot het einde.
[Brug]
Onder de sterren, terwijl de nacht zich ontvouwt,
De verhalen over zijn moed worden met liefde verteld
Van het gefluister van de ouderen tot de overgeleverde legenden........
[Refrein]
Liopleurodon, sta op, hoog,
Met een hart van donder en een geest om te vliegen,
Gezien de beproevingen zullen we niet buigen,
Samen veroveren we, we staan tot het einde.
[Einde]
Dus marcheren we met opgeheven hoofden,
Liopleurodon, laten we zwemmen door de eindeloze oceaan.
DRACOPHOENICIS
