Marie nie na sprzedaż

Patrzycie na mnie i widzicie błąd w systemie,

Bo nie chcę tańczyć tak jak mi zagracie

Mój wygląd was kłuje? Mój ruch was drażni?

To wasz problem, brak wam wyobraźni.

Chcecie mnie lepić, poprawiać, prostować,

W ładne pudełko Marie zapakować.

Mówicie: „zmień się, to ci się opłaci”,

A ja wam mówię: to wy jesteście biedni i tacy nijacy.

​

Nie zmienię się, bo wam to przeszkadza,

Moje życie, moja scena, moja władza!

Możecie odejść, możecie mnie zostawić,

Nie muszę nikogo z was sobą bawić.

Samotność? Nie boję się tego chłodu,

Jestem Marie jak kostka lodu

Wyciągasz portfel? Schowaj te grosze,

O wasze wsparcie nigdzie nie proszę.

Nie kupisz mojego „ja” za miliony,

Mój świat nie jest przez was policzony.

Scena to walka, a nie wasza makieta,

Nie jestem lalką, jestem kobietą

Kobietą, która ma własne zdanie,

Choćbyście pękli, nic się nie stanie.

​

Nie zmienię się, bo wam to przeszkadza,

Moje życie, moja scena, moja władza!

Możecie odejść, możecie mnie zostawić,

Nie muszę nikogo z was sobą bawić.

Samotność? Nie boję się tego chłodu,

Jestem Marie jak kostka lodu

Mój makijaż, mój strój, moje działanie –

To moja prawda, wasze szeptanie.

Nic nie ugracie, nic nie zmienicie,

Z moimi zasadami przejdę przez moje życie.

​

Nie zmienię się, bo wam to przeszkadza,

Moje życie, moja scena, moja władza!

Nie kupisz mnie złotem, nie kupisz mnie sławą,

Idę swą drogą – twardą i krwawą.

​

To ja, Marie.

Słuchajcie uważnie:

Nikt mnie nie złamie.

I nikt mnie z mojego ja nie okradnie