Ηχώ μιας Υπόσχεσης

Δεν ήρθες στη ζωή μου χωρίς αιτία,

Σε μια στροφή κρυφή, μια θεϊκή ευλογία.

Είσαι μια σιωπηλή απόπειρα, το νιώθω στην ψυχή,

Να κλείσει μια ιστορία, από άλλη εποχή.

Αυτή η συνάντηση δεν είναι μια τυχαία στιγμή,

Μα μια υπόσχεση που κρύβεται στη δική μου ματιά κι η δική σου σιωπή.

Είσαι η ηχώ, απ' μια ζωή που χάθηκε (που χάθηκε),

Η καρδιά μου το κομμάτι που ξαναβρήκε (ξαναβρήκε).

Όταν σε κοιτώ, η ψυχή μου αναγνωρίζει,

Κάποιον δικό της που τώρα πια αρχίζει (να ζει).

Δεν είσαι ξένος, είσαι η πιο βαθιά αλήθεια,

Μια απάντηση σε χρόνια, αγνόητη προσευχή.

Ίσως κάποτε τα χέρια μας χώρισαν βιαστικά,

Όχι γιατί το θέλαμε, μα γιατί ήταν γραφτά.

Και τώρα το άγγιγμα εκείνο, η χαμένη η πνοή,

Επιστρέφουν στο παρόν, μέσα στη δική σου ορμή.

Μια ανολοκλήρωτη επαφή, ένας πόθος που μιλά,

Και η σαγήνη του παλιού, με καινούργια φωτιά.

Είσαι η ηχώ, απ' μια ζωή που χάθηκε (που χάθηκε),

Η καρδιά μου το κομμάτι που ξαναβρήκε (ξαναβρήκε).

Όταν σε κοιτώ, η ψυχή μου αναγνωρίζει,

Κάποιον δικό της που τώρα πια αρχίζει (να ζει).

Δεν είσαι ξένος, είσαι η πιο βαθιά αλήθεια,

Μια απάντηση σε χρόνια, αγνόητη προσευχή.

Η άφιξή σου, αυτό το νεύμα του Θεού,

Σημαίνει κάτι, στη μέση του πουθενά και του παντού.

Και η ελπίδα μου μεγάλη, γράφεται ξανά:

Ίσως αυτή τη φορά, τα χέρια μας να μείνουν ενωμένα...

...για πάντα.

[Outro] (Ψιθυριστά)

Αυτή είναι η ευχή...

Τα χέρια μας να μείνουν... για πάντα.