Djeek mareckh
Ik spiegel m’n ziel in de zinnen die ik rijm,
Leef heel m’n leven al verstopt in de schaduw van de tijd.
Maar ik ben geboren om te stralen, geboren om te strijden,
Tegen onrecht, tegen druk — dus blijf luisteren, blijf bij mij blijven.
Want als je afhaakt, zal je nooit iets van me leren,
Dit is geen discussie, dit is voelen, relativeren.
Geef het ruimte, geef het tijd, laat de waarheid in je keren,
Je hoeft geen school, broer, het leven zelf zal je onderwijzen en examineren.
Als ik terugdenk aan toen — die snotneus zonder kansen,
Een kruimeldief die droomde dat z’n naam ooit zou veranderen.
Maar nu rap ik met purpose, ja dit wapen past bij mij,
Toch is muziek niet m’n eindstation — het is slechts een trede op de trap voor mij.
Ik streef naar hoger niveau, ik koester m’n dromen,
Ik wil filosoferen, maar niet verdwalen tussen Plato’s kronen.
Ik wil groei voor de zwakkeren, kracht voor wie niets heeft gekregen,
Ben klaar met concessies, met instanties die ons breken.
Veel boys gaan naar de grond, worden junkies of militair,
Dromen hoe ze vechten voor een staat die hen liever kwijt dan rijk heeft, keer op keer.
Ik hoef geen bewijs, deze feiten spreken hard,
Bijna geen baan, geen kansen — dit systeem is verrot vanaf de start.
Straatjongeren leven voor leegte, een halve toekomst, bijna niks,
Onwetendheid maakt ze kwetsbaar — precies wat de overheid heeft geplukt uit wat ze vroeger heeft geplant in dit district.
Toch staan we op, worden sterker door de klappen,
Sommigen eindigen op straat, anderen zien dromen langzaam zakken.
Het gaat van slecht naar erger, en wie voor de staat gaat werken,
Zijn vaak dezelfde mensen die de straat verder verstikken en verergeren.
Maar ik speel m’n kaarten strak, hou controle, blijf bewegen,
Ik stond ooit omgekeerd, nu draai ik alles om — zie me stijgen, zie me leven.
Ik ken alleen het duister maar ik schijn nu als geen ander,
Til hoofden op, maak vuisten wakker, maak verloren zielen anders.
Geloof niet alleen in mij, maar in wat ik doe voor die kids,
Voor m’n fam, voor de crews, voor de jongeren die verdwalen in verhalen vol gemis.
Ik zie kleintjes afdwalen door leugenaars die hun toekomst kneden,
En ik vraag me af: met wie kan ik praten, wie voelt m’n streven?
Ik geef m’n leven voor verandering, muziek is m’n munitie,
Verdriet mijn inspiratie, liefde mijn missie.
Respect voor echte vrouwen — zij dragen morgen in hun buik,
Voor hen blijf ik schrijven, ongepland, zonder schrift, zonder ruimtelijk gebruik.
Echtheid is het enige dat ik kan geven, niets minder dan dat,
En als de wereld me frustreert, verdwijn ik liever diep in m’n gedachtenpad.
Echtheid — dat is wat je altijd van mij mag verwachten.
Fuck de wereld… ik zoek rust in m’n eigen gedachten.
Bradaaa.
Lalala bradaaa jaalalalaaa braa bradaaa
Oewejo owwejoo ja ja jaaaa
mareckh
