Jake mareckh DE ONVERWOESTBARE VIEZE NACHTEDITIE”
Yeah—zet die shit LOUD, laat die vloer beven,
We gaan vuil vanavond, bro, we gaan leven.
Geen rem, geen stop, geen twijfel in de lucht,
Alleen dampende clubs en een dodelijke zucht.
Ik kom binnen als een bom, hele tent staat te trillen,
Schijnwerpers knetteren, alsof ze met bliksem willen.
Flessen koud, m’n hart warm, m’n hoofd al half kapot,
Maar ik schud nog steeds ritmes uit m’n ribbenkast—non-stop.
Beat slaat door m’n aders, ik voel ’m in m’n kaak,
Elke kick, elke snare geeft klappen waar je ’t van waagt.
Ik ben smerig met de flow, ik drop vuil als modderbad,
Ik gooi punchlines die je raken alsof je valt van een flat.
Ik ben schor van het schreeuwen, maar ik FUCK met die vibe,
Iedereen gaat gek—het lijkt wel massahype.
We rollen diep door de nacht, ogen rood als het licht,
Niets aan ons is netjes—we zijn chaos in ’t zicht.
WIJ ZIJN NIET TE STOPPEN—ONVERWOESTBAAR, LAAT DIE BEAT DROPPEN!
WIJ ZIJN NIET TE STOPPEN—ONVERWOESTBAAR, LAAT DIE BEAT DROPPEN!
WIJ ZIJN NIET TE STOPPEN—ONVERWOESTBAAR, LAAT DIE BEAT DROPPEN!
We gaan smerig door de nacht—niemand die ons kan kloppen!
Ik spuug zinnen als olie, zwart, zwaar, dik en stroperig,
Iedere bar die ik spit is grof, bruut en hopeloos ontvlambaar explosief.
De club ruikt naar rook, drank, zweet en verhalen,
Iedereen gaat los—alsof morgen niet kan halen.
Ik rijm sneller dan je knippert, ik flow vuil als straatsteeg,
Ik ben de reden dat de speakers trillen—luister hoe ik uiteenbreek.
Ik loop scheef, maar mijn ritme blijft strak,
Ik ben dronken maar mijn punchlines geven nog steeds elke track een knak.
De vloer plakt aan m’n schoenen, ja dat is hoe wij rollen,
We trekken door als wolven—nachten lang, zonder stoppen.
Ik drop woorden als kogels, spit harder dan een luchtkanon,
Iedere zin die ik tik slaat in je borst als een ramstormram.
Ik ben wild, ik ben rauw, ik ben smeriger dan ooit,
Ik ben de beat zijn vloek en de drank zijn getto-getuige die nooit verdwijnt.
Nachtleven is m’n habitat, m’n domein, m’n territorium,
We vreten beats op als roofdieren—pure delirium.
WIJ ZIJN NIET TE STOPPEN—ONVERWOESTBAAR, LAAT DIE BEAT DROPPEN!
WIJ ZIJN NIET TE STOPPEN—ONVERWOESTBAAR, LAAT DIE BEAT DROPPEN!
WIJ ZIJN NIET TE STOPPEN—ONVERWOESTBAAR, LAAT DIE BEAT DROPPEN!
Al ben ik smerig, brak en brakend—niemand die me stopt, rotten!
Zon breekt door, en bro—m’n hoofd is officieel gesloopt,
Het voelt alsof ik vannacht m’n ziel heb verpand en weer heb verkocht.
M’n maag draait rondjes, m’n brein staat in brand,
Ik struikel door m’n kamer alsof ik door drijfzand wandel aan land.
M’n telefoon staat vol gemiste oproepen en rare foto’s,
Half wazige beelden van moves, shots, salto’s en motto’s.
Kater slaat me neer, maar ik lach want ik weet:
We hebben die nacht vermoord—smerig, grof en compleet.
WIJ ZIJN NIET TE STOPPEN—ONVERWOESTBAAR, LAAT DIE BEAT DROPPEN!
WIJ ZIJN NIET TE STOPPEN—ONVERWOESTBAAR, LAAT DIE BEAT DROPPEN!
WIJ ZIJN NIET TE STOPPEN—ONVERWOESTBAAR,
mareckh