[1. Kıta]
Yoruldum anlatmaktan, duyan yoktu zaten
Kalabalıklar içinde tek başıma gezerken
Sevgi diye uzatılan eller eksik hep
Ben tamamladım herkesi, kendimden eksilterek
[Nakarat]
Ben seni bir ömür gibi sevdim
Sen beni bir anlık durak sandın
Gecenin ortasında kaldım
Işığı sen söndürdün, ben utandım
[2. Kıta]
Adımı söyledin ama yüzüme bakmadan
Varlığım ağır geldi, yokluğum fark edilmedi
Bir dost gibi yakındın, bir yabancı kadar uzak
En çok sessizlik incitir, bunu bilerek susarak
[Nakarat]
Ben seni bir ömür gibi sevdim
Sen beni alışkanlık sandın
Kırıldım ama dağılmadım
Kendimden vazgeçmedim
[Köprü]
Kimseye yük olmadım
Ama yükü hep ben taşıdım
Sevildiğim kadar kaldım
Fazlasını içimde bıraktım
[Son Nakarat]
Ben seni olduğu gibi sevdim
Eksiklerini bile sevdim
Gece bitti, ben kaldım
Aşk bitmedi… sadece uyandım