Bir ömür gibi

Yoruldum anlatmaktan, duyan yoktu zaten

Kalabalıklar içinde tek başıma gezerken

Sevgi diye uzatılan eller eksik hep

Ben tamamladım herkesi, kendimden eksilterek

Ben seni bir ömür gibi sevdim

Sen beni bir anlık durak sandın

Gecenin ortasında kaldım

Işığı sen söndürdün, ben utandım

Adımı söyledin ama yüzüme bakmadan

Varlığım ağır geldi, yokluğum fark edilmedi

Bir dost gibi yakındın, bir yabancı kadar uzak

En çok sessizlik incitir, bunu bilerek susarak

Ben seni bir ömür gibi sevdim

Sen beni alışkanlık sandın

Kırıldım ama dağılmadım

Kendimden vazgeçmedim

Kimseye yük olmadım

Ama yükü hep ben taşıdım

Sevildiğim kadar kaldım

Fazlasını içimde bıraktım

Ben seni olduğu gibi sevdim

Eksiklerini bile sevdim

Gece bitti, ben kaldım

Aşk bitmedi… sadece uyandım