Ayrı hisler

Bazı sevgiler

Aynı kapıdan girmez…

Ben sana kalbimle geldim,

Sen temkinle durdun eşikte.

Ben adını koydum her şeyin,

Sen bıraktın yarım bir cümlede.

Gözlerinle kaldım gecelerde,

Bir anı sandın geçip giden.

Ben içimde gelecek kurdum,

Sen bugünü seçtin, yetinen.

Ben susunca bitti sandın,

Oysa içimde yangın vardı.

Ben çok sevdim diye değil,

Sevgi tek yönlü kaldı.

Ben seni kalbimin yerine koydum,

Sen beni yol arkadaşlığına.

Aynı kelimeydi belki hisler,

Ama düşmedi aynı yana.

Ben sana kendimi verdim,

Sen elini çekmeden tuttun.

Ben hayatımı ortaya serdim,

Sen sınırlarını korudun.

Yaklaşmak istedikçe sustum,

Çünkü çizgilerini bildim.

Bir adım fazla atarım diye,

Kendimden geri çekildim.

Sen “iyiyim” dedin her defa,

Ben eksildim içimde.

Sen alıştın varlığıma,

Ben kayboldum bekledikçe.

Ben seni kalbimin merkezine aldım,

Sen beni yanında yürüyene.

Aynı yolda durduk belki,

Ama bakmadık aynı yöne.

Ben sana “biz” dedim içimden,

Sen kelimeleri bölüştün.

Ben bağlandım tüm benliğimle,

Sen mesafeyi seçtin.

Kimse suçlu değil biliyorum,

Ama bedeli ben ödedim.

Sen geceleri sakinken,

Ben içimde seni söndürdüm.

Ben seni derininden sevdim,

Bundan geri durmayacağım.

Ama yarım kalan yerlerde,

Kalbimi harcamayacağım.

Sevgi bazen yetmezmiş meğer,

Yönü aynı değilse eğer.

Ben seni böyle sevdim,

Bu bir zayıflık değil, değer.

Aynı his değildi belki…

Ama gerçekti.