Yalanım yok

Evet…

Yine ben topladım enkazı,

Sen gittin, ben büyüdüm.

Kalbimi masaya koydum, sen sustun

Sorularım vardı, sen kaçtın

Ben hep “biz” dedim aynaya bakıp

Sen kendini bile sevmemiştin

Gözlerimde bin defa anlattım

Duymak istemedin, tamam

Beni yarım bırakan ne varsa

Hepsini arkanda bıraktın

Yanlış adam değil, yanlış zaman

Belki de bu kadar basit

Ben hazırdım, sen korkaktın

Aşk bu mu? Yok canım, değil

Ben yanlış zamanda doğruydum

Sen doğruyken bile yalandın

Ağladım evet ama geçer

Ben kendimi yeniden yazdım

Artık dönme, kapım kapalı

Kalbim senden tahliye

Ben küllerimden doğarım

Sen bende bittin diye

Telefonum suskun, içim rahat

Bu sessizlik bana yakıştı

Kaybettiğini fark ettiğinde

Ben çoktan başka bir ben olmuştum

Herkes gider, kalan kalır

Ben kendimde kaldım bak

Sevmek güç ister, sen kaçtın

Ben dimdik durmayı seçtim bak

Beni “fazla” bulan herkes

Azlığa razıydı zaten

Ben ateştim, sen dumandın

Söndün, ben hâlâ yanarken

Ben yanlış zamanda doğruydum

Sen doğruyken bile yalandın

Ağladım evet ama geçer

Ben kendimi yeniden yazdım

Artık dönme, kapım kapalı

Kalbim senden tahliye

Ben küllerimden doğarım

Sen bende bittin diye

Bir daha adımı ağzına alma

Bu hikâye burada bitti

Ben kendimi seçtim bu defa

Ve inan… bu bana yetti

Ben yanlış zamanda doğruydum

Bunu geç anladın belki

Ama ben çoktan özgürüm

Sen hâlâ “keşke”lerde saklı

Artık dönme, kapım kapalı

Kalbim senden tahliye

Ben küllerimden doğarım

Sen bende bittin diye

Hoşça kal demiyorum sana

Çünkü kalacak yerin yok

Ben iyiyim, gerçekten

Bu defa yalanım yok.