The Last Kumite

(Intro – synth pulse)

Cisza... oddech...

Droga samuraja.

Nie po chwałę wyszedłem,

nie po imię w blasku neonów.

Każdy krok w mroku,

bez fanfar, bez tłumu.

Uczyłem ciszę w dojo,

gdy świat gonił siłę.

Czekałem w cieniu,

świat chciał błysku.

Pięści? Nie.

Oddech. Decyzja.

Nie strach prowadzi,

ścieżka, którą obrałem.

Refren (synth drop):

Ostatnia walka!

Nie z człowiekiem – z sobą!

Ostatnia próba!

Czy zostanę?

Bez krzyku!

Bez ucieczki!

Honor!

Kim jestem!

(Echo: Kim jestem...)

Ciosy? Nie liczę.

Chwile skupienia.

Rany uczą więcej,

niż puste zwycięstwa.

Gniew pali od środka,

duma zostawia pustkę.

Droga wolna, czysta,

jak nocny neon.

Refren:

Ostatnia walka!

Nie z losem – z cieniem!

Ostatnie pytanie:

Czy stać prosto?

Bez nienawiści!

Bez zemsty!

Honor!

Cisza... ruch!

(Echo: Cisza... ruch...)

Bridge (build-up synths):

Nie na arenie pojedynek,

nie krwią się kończy.

Zwycięstwo – nie uderzyć.

Albo nigdy nie uderzyć.

(Powtórz: Nigdy... nie uderzyć...)

Refren (final drop):

Ostatnia walka!

Nie dla świata!

Dla mnie!

Dla drogi!

Dla zasad!

Mój kumite!

Wystarczy!

Outro (fade synth):

Oddycham...

Stoję...

Gotów...

(Echo: Gotów... kumite...)